Ετικέτα: πολίτης

ΠΟΛΙΤΗΣ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (Σκέψεις με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Δημοκρατίας)

Η Δημοκρατία αποτελεί προϊόν πολιτισμού. Δεν είναι απλά ένα πολίτευμα -όπως ίσως πολλοί πιστεύουν – αλλά χρειάζεται κατάθεση ζωής, αγώνα εσωτερικό, ώστε αφού την κατακτήσουμε πρώτα ως τρόπο ζωής, έπειτα να την υπερασπιστούμε ως...

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΝΟΜΩΝ

(2ο μέρος του άρθρου “Η σημερινή δυτική ελευθερία και η ελευθερία κατά Ρουσσώ“) Από το άλλο μέρος αυτό που ζητούσε ο Ζ.Ζ.Ρουσσώ, τη συμμετοχή του πολίτη στην κυριαρχία του κράτους και κυρίως στη θέσπιση...

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΤΑ ΡΟΥΣΣΩ

(1ο μέρος) Ο Maurice Cranston, μελετητής του Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, γράφει στο έργο του “The early life and work of Jean-Jacques Rousseau” όπως αναφέρεται στην εισαγωγή του βιβλίου “Γράμματα από το Βουνό”, σελ. 47, εκδόσεις...

ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ

Οι άνθρωποι προσπαθώντας να απλοποιήσουν τη ζωή τους και τη σκέψη τους έχουν ταυτίσει τον ολοκληρωτισμό με τη δραματικότητα ορισμένων ιστορικών εκφράσεών του όπως τον ναζισμό, σταλινισμό, διαφόρων ειδών δικτατορίες όπου πάντοτε εμπλέκονται τα...

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Η ΑΡΕΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (του Θανάση Μπαντέ)

Ο Αριστοτέλης, αφού ξεκαθαρίζει την έννοια του πολίτη στέκεται στον προβληματισμό της αρετής του πολίτη και συγκεκριμένα κατά πόσο η αρετή ενός ηθικού ανθρώπου είναι το ίδιο με την αρετή ενός σπουδαίου πολίτη. Φυσικά,...

ΕΚΟ: ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ-ΦΑΣΙΣΜΟΥ

«Ο αρχέγονος φασισμός μπορεί να επιστρέψει με το πιο αθώο προσωπείο. Είναι καθήκον μας να τον αποκαλύπτουμε και να καταδεικνύουμε οποιαδήποτε από τις νέες εκφάνσεις του…» ~ Ουμπέρτο Έκο, 30.09.2013 New York Review of Books,...

Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΚΡΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (του Αντόνιο Γκράμσι)

«Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου.
Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος.
Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή.
Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.

Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Το πόσο η δημοκρατία πάσχει εδώ και καιρό είναι γνωστό και αισθητό -αν και όχι στον ίδιο βαθμό από όλους- αλλά όλοι εξακολουθούν να αισθάνονται ότι είναι πολίτες που εκδηλώνουν τη βούλησή τους συμμετέχοντας...

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΩΡΟΥ

Γεννιόμαστε αβοήθητα βρέφη, πλάσματα της ανάγκης, έχοντας ελάχιστα να προσφέρουμε, παρόλα αυτά μας ταΐζουν, μας προστατεύουν, μας ντύνουν, μας αγκαλιάζουν και μας ταχταρίζουν, χωρίς να έχουμε κάνει τίποτα για να το αξίζουμε, χωρίς εμείς...

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΕΣ (του Θανάση Μπαντέ)

Ο αυστηρός καθορισμός της ποιότητας ενός πολιτεύματος ως υπηρεσία του κοινού συμφέροντος δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης σχετικά με το ρόλο της εξουσίας, που οφείλει να προστατεύει τα συμφέροντα της πόλης. Αναζητώντας τον ορισμό...

Η ΥΓΙΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ (του Βασίλη Βιλιάρδου) — Σειρά Πολιτική Ηγεσία Επικοινωνία

Τα βασικά σφάλματα των πολιτικών, η αναξιοπιστία της πολιτικής, ο εγκλωβισμός της Πολιτείας, η χρεοκοπία των κομμάτων, καθώς επίσης η ανάγκη διαχωρισμού της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία. 

ΥΠΟΣΚΑΠΤΟΝΤΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΗ ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ

 Οι πολιτικοί στη Δύση ψάχνουν τρόπους με τους οποίους θα θέσουν όρια στον ολοκληρωτικό κλοιό των χρηματοπιστωτικών οίκων που με τις πρακτικές τους ληστεύουν τους κρατικούς πόρους και υποθηκεύουν την ποιότητα ζωής ολόκληρων εθνών.  Η...

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ή ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ

Ένα αιώνιο ερώτημα με ασαφή απάντηση.         Στο αιώνιο ερώτημα ποιος πρέπει να ασκεί την εξουσία σε ένα σύνολο ανθρώπων, σε μια κοινωνία, η συνηθισμένη απάντηση είναι: « η πολιτεία, το κράτος».         Μία τέτοια όμως...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ (ΜΕΡΟΣ Α’) — Σειρά Οικονομία Εργατικό Κίνημα

Σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα στην Ελλάδα της πρόκλησης του θανάτου ενός νέου ανθρώπου από σφαίρα αστυνομικού και της επακόλουθης εξέγερσης της νεολαίας έχουμε τρία αρχικά σημεία στα οποία πρέπει να δώσουμε την προσοχή μας.

ΟΤΑΝ Ο ΜΑΡΞ ΚΛΗΘΗΚΕ ΣΤΟ…ΝΤΑΒΟΣ! (Αναδημοσίευση)

Απίστευτο, όμως πέρα για πέρα αληθινό. «Παγκόσμια οικονομία – Τι θα σκεπτόταν ο Μαρξ;» ήταν ο τίτλος του εξωφύλλου, στο οποίο δέσποζε μια ψηφιακή απεικόνιση της κλασικής φιγούρας του Μαρξ. Εύστοχο και καλοδιαλεγμένο το τσιτάτο από το… «Κομμουνιστικό Μανιφέστο (!)» που προέβαλε με θεαματικό τρόπο το περιοδικό: «Η σύγχρονη αστική κοινωνία, με τις σχέσεις παραγωγής, ανταλλαγής και ιδιοκτησίας της, μια κοινωνία που δημιούργησε ως διά μαγείας τέτοια γιγαντιαία μέσα παραγωγής και ανταλλαγής, μοιάζει με μάγο που δεν είναι πλέον σε θέση να ελέγξει τις καταχθόνιες δυνάμεις που απελευθέρωσε με τα μάγια του».

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ – Β΄ ΜΕΡΟΣ

  Όσο κατεβαίνουμε πιο πολύ στην ανθρώπινη μονάδα τόσο περισσότερο συναντάμε την πρόχειρη απληστία και αδυναμία της ευτυχίας της με τα υπάρχοντά της ακόμη και αν αυτά είναι πολλά και αχρησιμοποίητα. Βυθιζόμενοι όλο και πιο...