ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ - ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ - ΕΙΔΗΣΕΙΣ - ΔΡΩΜΕΝΑ

ΕΙΠΑΝ...

«Η απώλεια του μέλλοντος οδηγεί στο παρελθόν, στην αναγέννηση του εθνικισμού και του θρησκευτικού φανατισμού.»
Έντγκαρ Μορέν

«Ένα πράγμα είναι σωστό όταν τείνει να διατηρήσει την ακεραιότητα, τη σταθερότητα και την ομορφιά της βιοτικής κοινότητας. Είναι λάθος, όταν τείνει προς το αντίθετο.»
Άλντο Λέοπολντ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

ΜΗΠΩΣ Ο Ζ. Ζ. ΡΟΥΣΣΩ ΑΔΙΚΗΘΗΚΕ; Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΩΝ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Όλοι συμφωνούν πως ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ ήταν ένας από τους σημαντικότερους στοχαστές της σύγχρονης ιστορίας, αλλά, ταυτόχρονα, έχει επιπόλαια απαξιωθεί για τον ευαίσθητο χαρακτήρα του που κατά τη γνώμη πολλών έφθανε σε υστερική υπερβολή  ή ακόμη και “τρέλλα” και για το ότι άφησε τα πέντε νεογέννητα παιδιά του στο ορφανοτροφείο.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Η θέση της διανόησης ως κοινωνικού σώματος στο σχήμα των πραγμάτων του σύγχρονου κόσμου είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος της ασαφής έως επιβλαβής. Γενικά, ο ατομισμός είναι αυτός που διαστρεβλώνει τη θέση αυτή αποξενώνοντάς την από την ανάγκη των ανθρώπων και μερικές φορές καθιστώντας την επιβλαβή.

ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΠΑΝΟΠΤΙΚΟΝ ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (του Γ. Κουτσαντώνη)

Ο Άγγλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Τζέρεμι Μπένθαμ το 1785 σχεδιάζει το Πανοπτικόν (Panopticon). Πρόκειται για μια φυλακή κατασκευασμένη με τρόπο τέτοιο που να επιτρέπει στον φύλακα να επιτηρεί όλους τους κρατούμενους, χωρίς όμως ο ίδιος να είναι ορατός.

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΣΧΕΣΗ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Οι κοινωνικές σχέσεις αποτελούν τον καθρέφτη του πώς αντιλαμβανόμαστε τη συλλογικότητα, του τι είδους συλλογικότητες έχουμε (φθάνοντας μέχρι τα έθνη και την ανθρωπότητα) και του τι είδους άτομα είμαστε ή τι είδους άτομα αποτελούν το κυρίαρχο πρότυπο της κοινωνίας – όχι το πρότυπο που λέμε αλλά αυτό που κατά βάθος ακολουθούμε. Το ίδιο ισχύει και για την κοινωνία των εθνών αλλά και για ολόκληρη την ανθρωπότητα σε σχέση με όλο τον πλανήτη στον οποίο κυριαρχεί καταστροφικά.

ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Έπειτα από όλα αυτά μπορεί να προκύψει ένα ερώτημα: Τι γίνεται, από το ένα μέρος, με την απεραντωσύνη της Θεμελιώδους Σχέσης που λειτουργεί μέσα από το αχανές δίκτυο σχέσεων και, από το άλλο μέρος, με τις συλλογικότητες όπως είναι τα έθνη, οι κοινωνίες και άλλες συλλογικότητες, επειδή αυτή η έκταση του δικτύου των σχέσεων με μια επιπόλαιη ματιά μπορεί να φαίνεται ότι καταργεί τις επιμέρους συλλογικότητες μέσα σε ένα χάος – όμως αντιθέτως, κατά την άποψή μας, τις επιβεβαιώνει.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ (του Χάρη Ναξάκη)

Ο μαρξισμός  θεμελίωσε  ένα ανθρωπολογικά μονοδιάστατο ον, τον homo Faber (άνθρωπος κατασκευαστής). Η ανθρώπινη ουσία ταυτίζεται με την παραγωγική δύναμη του ανθρώπου, την εργασία, οι παραγωγικές δυνάμεις αναγορεύονται σε δημιουργό της πραγματικότητας. Ο κατά Μαρξ άνθρωπος είναι ένας homo economicus, η ουσία του είναι η παραγωγική του φύση, η ουσιώδεις δυνάμεις του είναι οι παραγωγικές του δυνάμεις. Για το λόγο αυτό κάθε μορφή έξω-οικονομικής ζωής, όπως εύστοχα παρατηρεί ο Παπαϊωάννου στο βιβλίο του «Μαρξ και μαρξισμός», δεν έχει πραγματική βάση, γεγονός που οδηγεί τον Μαρξ να θεωρεί ότι «δεν υπάρχει ιστορία της πολιτικής, του δικαίου, της τέχνης, της θρησκείας».

ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ: ΑΤΕΛΕΙΑ Ή ΨΕΥΔΟΣ; (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Επιχειρώντας να ολοκληρώσουμε την παρούσα, προφανώς επίσης ατελή, προσπάθειά μας να ανιχνεύσουμε τη φύση της Θεμελιώδους Σχέσης και των επιμέρους σχέσεων που λειτουργούν παντού στον κόσμο, θα πρέπει να αναφερθούμε στη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην ατελή αυτή συνείδηση και στην ψευδή συνείδηση.

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΟΥΣ ΣΧΕΣΗΣ, Η ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Όλα όσα κάνουμε στη ζωή αποκαλύπτουν την ύπαρξη και τη λειτουργία μιας Θεμελιώδους Σχέσης από την οποία πηγάζουν όλες οι σχέσεις. Αυτό συμβαίνει επειδή η ίδια η Συνείδηση είναι Σχέση, δηλαδή επειδή, σε αδρές γραμμές βέβαια, υπάρχει το υποκείμενο ως παρατηρητής, το παρατηρούμενο και η λειτουργία όχι μόνον της παρατήρησης αλλά και της δημιουργικής αντίδρασης του υποκειμένου.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ (ποίημα από την συλλογή ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ – εκδόσεις Αειφορία 2017)

Απο την ποιητική συλλογή «Τα χρόνια της κρίσης» του Γιάννη Ζήση και της Ιωάννας Μουτσοπούλου των εκδόσεων Αειφορία. Η μουσική έχει τίτλο Black Blade απο το δίσκο Invicible της εταιρίας παραγωγής Two steps from...

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ : ΠΛΗΘΟΣ Ή ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ; (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Με τη δημοκρατία συνδέεται εμφανώς, περισσότερο από κάθε άλλο πολίτευμα, η πληθικότητα. Σε ένα ολοκληρωτικό πολίτευμα πάλι υπάρχει η πληθικότητα, αλλά σαν χειραγωγούμενο και ενίοτε υπό εκμετάλλευση στοιχείο, ενώ στη δημοκρατία αυτή είναι το ελέγχον και αναδυόμενο κυβερνητικό στοιχείο. Όμως η αντίληψη για αυτό το χαρακτηριστικό είναι συνήθως ατελής και η ανάλυσή της σχεδόν αποκλειστικά εργαλειακή, χρηστική και στοχεύουσα μόνον σε αποτελέσματα.