MΕ ΚΡΑΤΟΣ Ή ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΤΟΣ; ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΦΥΓΕ ΠΟΤΕ! (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)
ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΤΗ ΔΥΣΗ; (του Γιάννη Ζήση)
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ (του Γιάννη Ζήση)
Ηenry David Thoreau: Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ (του Θανάση Γιαλκέτση) — Σειρά Πολιτική Ηγεσία Επικοινωνία
«Πώς αισθάνεται ένας άνθρωπος απέναντι στην αμερικανική κυβέρνηση σήμερα; Απαντώ ότι του προξενεί μεγάλη δυσαρέσκεια ο οιοσδήποτε συσχετισμός μαζί της. Μου είναι αδύνατο, για παράδειγμα, να αναγνωρίσω το πολιτικό αυτό όργανο ως δική μου κυβέρνηση…». Πολλοί Αμερικανοί θα προσυπέγραφαν σήμερα αυτή τη φράση. Τη διατύπωσε πρώτος, το 1849, ένας συμπατριώτης τους, ο Χένρι Ντέιβιντ Θορό, στο περίφημο δοκίμιό του «Πολιτική ανυπακοή»
ΧΩΡΙΣ ΠΑΠΑ & ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑ (του Γιώργου Αγγελόπουλου)
Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΥΒΡΙΔΙΚΗ ΧΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ (του Γιάννη Ζήση)
ΚΑΘΑΡΣΗ & ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ: ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ; (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)
ΠΑΛΑΙΟΙ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΙ & Η ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΥ (του Γιάννη Ζήση)
ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (Α΄ Μέρος) : ΚΡΑΤΟΣ ΟΛΩΝ ή ΚΡΑΤΟΣ ΛΙΓΩΝ; (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)
Η ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΟΛΙΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ_Μέρος Β΄ (του Γιάννη Ζήση)
ΧΩΡΙΣ ΠΑΠΑ & ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑ (του Γιώργου Αγγελόπουλου)
ΚΡΙΣΗ & ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ (του Γιώργου Μαυρουλέα)
ΝΕΟΙ ΦΟΡΟΙ
ΣΤΟΝ ΚΑΙΑΔΑ ΤΟΥ ΔΝΤ Η ΕΛΛΑΔΑ, Των Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου και Δημοσθένη Γεωργόπουλου
Η ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ & ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΤΗΣ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ, ΤΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΤΩΝ & ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥΣ (του Γιάννη Ζήση)
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ή ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ
Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ (του Γιάννη Ζήση)
Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ (του Δημοσθένη Κυριαζή)
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ (του Γιώργου Μαυρουλέα)
Ο καιρός των εύκολων λύσεων, αυτών δηλαδή που έδιναν αναβολή σε κάποιο πολιτικό ή κοινωνικό πρόβλημα, έχει παρέλθει. Το να «κρύβουμε τα σκουπίδια κάτω από το χαλάκι της πόρτας» λειτούργησε μέχρι που το χαλάκι δεν μπορεί να κρύψει ούτε μια γόπα πλέον.