Ετικέτα: εκλογές

ΔΥΑΔΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ (του Χάρη Ναξάκη)

Οι χιλιάδες δομές αλληλεγγύης και συνεργατικότητας που αναβλύζουν από το πληγωμένο στην εποχή των μνημονίων σώμα της ελληνικής κοινωνίας έχουν διπλή ανάγνωση. Από τη μια είναι τέκνο της ανάγκης για αξιοπρεπή επιβίωση και υπέρβαση...

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΑΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ (του Θανάση Μπαντέ)

Καμία εξουσία δε θα μπορούσε να ασκηθεί, αν δε διαχωριζόταν σε επιμέρους αρχές που θα αναλάμβαναν την εποπτεία των ξεχωριστών κλάδων που την απαρτίζουν. Με άλλα λόγια, η εξουσία είναι αδύνατο να νοηθεί ως...

ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ (του Γιώργου Κουτσαντώνη)

Στις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, η αποχή διαμορφώθηκε στο 36,13%.  Η αποχή είναι εμμέσως, πλην σαφώς, μια έκφραση δυσπιστίας που αντανακλά την αίσθηση ότι στα πλαίσια αυτού του πολιτικού συστήματος ουσιαστικά δεν...

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (του Κορνήλιου Καστοριάδη)

Τα αδιέξοδα της αντιπροσώπευσης και η ανάγκη επανόδου στην Άμεση Δημοκρατία Δημοκρατία σήμερα δεν υπάρχει πουθενά. Υπάρχουν το πολύ φιλελεύθερες ολιγαρχίες σε ορισμένες χώρες σχετικά προνομιούχες. Πρέπει να είμαστε τώρα πάνω από πέντε δισεκατομμύρια...

ΟΙ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΖΕΣ ~ Από το βιβλίο “ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ” (του Gustave Le Bon)

Οι εκλογικές μάζες, δηλαδή οι ομάδες που καλούνται να εκλέξουν τους τιτλούχους κάποιων υπηρεσιών, είναι μάζες ετερογενείς όμως, καθώς δεν δρουν παρά μόνο με ένα καθορισμένο τρόπο:

Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΧΩΝ (του Γιώργου Κουτσαντώνη)

Από την κρίση του 1929, τα χρόνια του μεσοπολέμου και την, ιστορικά αποκαλυπτική, ομολογία του  Ελ. Βενιζέλου: «Αυτά τα ελέγαμε χθές, ήσαν διά να έλθωμεν εις την εξουσίαν. Αυτά τα οποία λέγομεν σήμερον είναι διά να μείνωμεν εις την εξουσίαν», η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με το τί άλλαξε μέχρι σήμερα, σε πολιτικό επίπεδο, είναι ένα σύνθετο και ασφαλώς δύσκολο -αν όχι ακατόρθωτο- εγχείρημα. 

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ Η ΦΘΗΝΕΙΑ ΤΩΝ «ΙΔΕΩΝ» (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Σε κάθε εκλογές μας δίνεται η ευκαιρία να παρατηρήσουμε –στο βαθμό βέβαια που θέλουμε ειλικρινά να παρατηρήσουμε- τη χρήση των ιδεών για θεατρική κατανάλωση που μπορεί να βοηθήσει τη φιλοδοξία των ανθρώπων τόσο αυτών που εκλιπαρούν για...

ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

«Πως θα γίνει η σύνδεση της “πράσινης Ανάπτυξης” με την κοινωνική οικονομία & συμμετοχική Δημοκρατία».            Το μήνυμα είναι: πράσινη ανάπτυξη για όλους και τους μη προνομιούχους. Τους φτωχούς αγρότες, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τους νέους,...

ΘΕΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ (του Γιάννη Ζήση)

Αν ένας χάρτης του κόσμου δεν περιλαμβάνει την Ουτοπία, δεν αξίζει ούτε μια ματιά μας… »  Λιούις Μάμφορντ, «Η ιστορία των Ουτοπιών» [1]

Τα έθνη είναι μια μορφή συλλογικής ακεραιότητας των ανθρώπων ενάντια σε κάθε μορφή ολοκληρωτικής οικονομικής, πολιτισμικής, πολιτικής ή θρησκευτικής άσκησης εξουσίας. Κάθε συλλογική διαφοροποίηση που αντιστρατεύεται αυτές τις τέσσερις μορφές επικυριαρχίας μπορεί να ονομαστεί έθνος, ανεξάρτητα από το αν έχει νομικό υπόβαθρο.

ΟΙ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ (του Γιάννη Ζήση)

Στην χώρα μας όταν προκηρύσσονται ευρωεκλογές, οι οποίες σαν κοινό ευρωπαϊκό χαρακτηριστικό τους έχουν την προγραμματισμένη ημερομηνία, πέραν της δικαιοδοσίας των ελληνικών κυβερνήσεων, το μόνο ίσως που δεν συζητιέται κατά την διάρκεια των ευρωεκλογών είναι η Ευρώπη, οι σχέσεις μας με την Ευρώπη, ο ρόλος μας στην Ευρώπη και ο ρόλος της Ευρώπης στον κόσμο.

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΟΨΕΩΝ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ (του Γιάννη Ζήση)

Μελετώντας κανείς την φοβερή περίοδο του Μεσοπολέμου εντυπωσιάζεται από τον ολοκληρωτισμό που αναπτύχθηκε στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη, επειδή υπήρξε ένας ολοκληρωτισμός ο οποίος πολιτισμικά ηττήθηκε συγκρουόμενος με την καθημερινή επιθυμία του ανθρώπου...