Ετικέτα: δόγμα

ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ~ ΤΟ ΒΑΡΥ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

Στην ιστορία της Δύσης υπάρχουν αναρίθμητες φρικαλεότητες, τις οποίες η Δύση διέπραξε τόσο εναντίον των άλλων όσο και εναντίον του ίδιου του εαυτού της. Οι φρικαλεότητες όμως δεν αποτελούν προνόμιο της Δύσης. Παντού στον...

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ (του Μάνου Δανέζη)

Η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα Όπως είναι γενικά αποδεκτό, τα πρώτα στοιχεία τα οποία θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπ’ όψη τους όσοι έχουν την φιλοδοξία να διατυπώσουν νέες προτάσεις για δημοκρατικότερες πολιτικές και κομματικές...

ΜΑΝΟΣ ΔΑΝΕΖΗΣ ~ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ

ΑΒΑΤΟΝ: Μιλάτε για κάτι το καινούργιο, που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο και τον πολιτισμό που καταρρέει. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να κατανοήσουμε τι είναι αυτό που έχει κάνει το σημερινό πολιτισμό να καταρρέει.

Δ.Μ.: Ο πολιτισμός που έχουμε σήμερα στηρίζεται στη μεγάλη επανάσταση του 17ου αιώνα. Η επανάσταση αυτή προικοδότησε τον πολιτισμό μας με αρχές και δόγματα, που ήταν σωστά τότε, αλλά έχουν πάψει να υφίστανται.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ~ ΒΑΣΙΚΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (του Γιάννη Ζήση)

Στην αρχαία Αίγυπτο κυριάρχησε, ιστορικά, η αυθεντία των  Φαραώ και η ιερατική αυθεντία, διαμορφώνοντας δύο επίπεδα εκπαίδευσης: 1. Το επίπεδο εκπαίδευσης των προνομιούχων για την ταξική τους διαιώνιση. Αυτό δεν ήταν εντελώς τελετουργικό∙ περιελάμβανε άμεση...

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ: ΚΑΣΤΡΟ Ή ΦΕΝΑΚΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ; (του Δημοσθένη Κυριαζή)

Μέχρι πρόσφατα η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, των πολιτικών και των ειδημόνων θεωρούσε τα Δημοψηφίσματα ως κορυφαία πράξη δημοκρατίας, ηθικής και ορθολογισμού· θεωρούσε ότι είναι το κάστρο της δημοκρατίας για τις κρίσιμες και μεγάλες...

ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ (του Γιάννη Ζήση)

  «Τι έλεος ελπίζεις αφού έλεος δεν κάνεις»                                               William Shakespeare [1] Υπάρχει μια θεμελιώδης σύγχυση γύρω από την έννοια της παλιάς και της νέας εποχής.  Σε όλες τις εποχές ομάδες ανθρώπων ήθελαν να...

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (του Γιάννη Ζήση)

Η έννοια της δημοκρατικής διακυβέρνησης μετατρέπει τον συμβολαιακό χαρακτήρα του κράτους από δυνητικό σε καθοριστικό, για κάθε έναν όπου το πραγματικό ή το ρεαλιστικό είναι το οικονομικό, δηλαδή η αγορά και οι ανισότητες εξουσίας. Ταυτόχρονα δίνει ακριβώς αυτό τον προσανατολισμό η δημοκρατική διακυβέρνηση για την συγκρότηση μέσα από ένα πρόγραμμα μεταβιομηχανικού πολιτικού υποκειμένου και κινήματος και για τον σχηματισμό του. Σχηματίζει επίσης σε μια δυναμική εξέλιξης  αυτό το μεταβιομηχανικό πολιτικό υποκείμενο και κίνημα.