Ετικέτα: άπειρο

ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΙ ΜΟΡΦΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Στην αναζήτηση της ελεύθερης βούλησης (για την οποία τόσο πασχίζει ο σύγχρονος άνθρωπος, τουλάχιστον ο δυτικός) συναντάμε ένα επόμενο δύσκολο σημείο, που δεν καταλαβαίνουν αυτοί που αναζητούν ριζοσπαστικές ή άμεσες λύσεις (κατά φαντασίαν, βέβαια).

ΠΛΑΤΩΝ ~ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ;

ΠΛΑΤΩΝ ~ 427–347 π.Χ Οι Ιδέες συνυφαίνονται με την ύπαρξή μας. §1. Όποιος θέλει να καταλάβει όλο το βάθος και πλάτος της πλατωνικής αντίληψης για τις ιδέες, χρειάζεται να έχει κατά νου τα παρακάτω...

ΟΣΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝΕ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ (του Μάνου Δανέζη)

Φιλοσοφικά Προβλήματα της έννοιας Χρόνος O σκεπτικισμός στην έννοια και τη φύση του χρόνου αποτέλεσε πάντοτε τη βάση κάθε φιλοσοφικής αναζήτησης. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η προσπάθεια αυτή, όπως αναφέρει και ο Étienne...

ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (του Γιώργου Σ. Πολίτη)

Ο κόσμος, το σύμπαν, δεν είναι φτιαγμένα με τη λογική μας.
Χρειάζεται καλή διάθεση και λίγη προσπάθεια για να γίνει αντιληπτό. Ο νους μας δουλεύει με τον δικό του τρόπο, με την δική του ‘’φορά’’ θα διόρθωνα, κάτι για το οποίο ουδείς πλην ημών –των ανθρώπων- νοιάζεται, καθώς απλά συμβαίνει. Ο αλγόριθμος που χρησιμοποιεί -ο άνθρωπος- είναι κουρδισμένος να εργάζεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο, εκείνοι που καταφέρνουν να δουν πέρα από αυτόν, κάνουν το ένα βήμα, εκείνο το παραπανήσιο.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Ο ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗΣ ΠΟΛΥΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ (του Γιώργου Παρασίδη)

Ο Αριστοτέλης γεννήθηκε στα Στάγειρα Χαλκιδικής το 384 π.Χ. και απεβίωσε στην Χαλκίδα το 322 π.Χ. Θεωρείται ίσως ο κορυφαίος Έλληνας φιλόσοφος και πολυεπιστήμονας όλων των εποχών. Υπήρξε πατέρας της επιστήμης και της λογικής,...

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΓΝΩΣΙΟΛΟΓΙΑ (του Γιώργου Μαντζαρίδη)

Η ορθόδοξη χριστιανική θεολογία διακρίνει πάντοτε δύο είδη γνώσεως: την κοσμική και την θεία. Η κοσμική γνώση κινείται στο επίπεδο του κτιστού και αδυνατεί να προσεγγίσει το άκτιστο, το θείο. Η θεία γνώση αναφέρεται...

Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΑΓΩΓΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ (του Γιάννη Ζήση)

Στην προσπάθειά του να λειτουργήσει ως ολοκληρωμένο ον, ο άνθρωπος τείνει προς το σημείο της ταύτισής του, το Είναι, του άπειρου και του απειροελάχιστου, του κόσμου και του μέρους, του υπέρτατου ή υπερβατικότερου και του πράττειν της...

Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ (‘Ε Μέρος) (του Γιώργου Μαυρουλέα)

Η βιολογική μας προκατάληψη και οι δυνατότητες
Μέσα στο DNA έχει ενσωματωθεί όλο το παρελθόν του είδους μας. Όχι ως τα (άπειρα) γεγονότα ένα προς ένα, αλλά ως βιολογικές προβολές τους-αποτυπώσεις στο γενετικό κώδικα. Ο άνθρωπος, το κάθε ον συλλογικό ή ατομικό ενσωματώνει όλο το παρελθόν του μέσα στο παρόν. Το βιολογικό ον ενσωματώνει ιστορία. Θα μπορούσαμε να πούμε: είναι ένα ιστορικό ον, ή απλά ότι είναι ιστορία (δηλαδή χρόνος-διάρκεια).

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ – Β΄ ΜΕΡΟΣ (του Γιάννη Ζήση)

  Όσο κατεβαίνουμε πιο πολύ στην ανθρώπινη μονάδα τόσο περισσότερο συναντάμε την πρόχειρη απληστία και αδυναμία της ευτυχίας της με τα υπάρχοντά της ακόμη και αν αυτά είναι πολλά και αχρησιμοποίητα. Βυθιζόμενοι όλο και πιο...