Ετικέτα: θρησκεία

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Η οικογένεια χρησιμοποιήθηκε ως έννοια από τον πολιτικό λόγο συχνά με σκοπό τη χειραγώγηση των ανθρώπων και τον εγκλωβισμό τους σε περιορισμένης υφής ρόλους, είτε για να αποτραπεί η ενασχόλησή τους με τα κοινά, είτε για να προσεγγιστούν συναισθηματικά και να επηρεαστούν πολιτικά.

ΜΗΠΩΣ Ο Ζ. Ζ. ΡΟΥΣΣΩ ΑΔΙΚΗΘΗΚΕ; Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΩΝ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Όλοι συμφωνούν πως ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ ήταν ένας από τους σημαντικότερους στοχαστές της σύγχρονης ιστορίας, αλλά, ταυτόχρονα, έχει επιπόλαια απαξιωθεί για τον ευαίσθητο χαρακτήρα του που κατά τη γνώμη πολλών έφθανε σε υστερική υπερβολή  ή ακόμη και “τρέλλα” και για το ότι άφησε τα πέντε νεογέννητα παιδιά του στο ορφανοτροφείο.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ: ΤΟ ΙΔΙΟΦΥΕΣ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΕΥΘΥΦΡΟΝΑ (του Θωμά Γιούργα)

Στον διάλογο Ευθύφρων, ο Πλάτωνας μέσω του χαρακτήρα Σωκράτη μας προσκαλεί σε ένα ακόμα ταξίδι δημιουργικής απορίας και αμφισβήτησης των ηθικών μας πεποιθήσεων. Πιο συγκεκριμένα,επιτίθεται σε όσους πιστεύουν με βεβαιότητα ότι γνωρίζουν τι είναι το ευσεβές, το δίκαιο -ειδικά σε περιπτώσεις...

CARL JUNG: ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ

Κάθε ανθρώπινο ον έχει μια «σκιά». «Όλοι κλείνουμε μέσα μας έναν –στατιστικό- εγκληματία, όπως και έναν αντίστοιχο τρελό ή άγιο». Η φύση του εντός μας θηρίου είναι η «πανίσχυρη τάση για κυριαρχία». 

Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ

Κατ’ αρχήν έχουμε να κάμουμε με τις επιμέρους διηγήσεις, οι όποιες δείχνουν την επήρεια του Δαιμονίου. Αμέσως προξενεί εντύπωση ότι το μερίδιο του Πλάτωνα και του Ξενοφώντα είναι σημαντικά μικρότερο από εκείνο της ανώνυμης, δηλαδή...

ΓΑΛΛΙΑ, ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ (του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου)

Παρίσι «Τι λένε οι επιβάτες σας γι΄αυτά που έγιναν;», ρωτάω τον ταξιτζή κι αυτός μου απαντάει με μόλις συγκαλυμμένη απελπισία: «με ρωτάνε τι σκέφτομαι εγώ!». Το χρώμα του προσώπου του δεν αφήνει αμφιβολίες. Γάλλος...

ΚΛΙΜΑ ΦΟΒΟΥ (του Τίτου Χριστοδούλου)

Πριν λίγες δεκαετίες, ο συλλογικός φόβος είχε ένα άμεσα αναγνωρίσιμο πρόσωπο. Ο πυρηνικός όλεθρος, η ανθρωπότητα αυτοκαταστρεφομένη: το μισό φοβούμενοι το άλλο μισό, συμφωνώντας να καταστρέψουν το όλο. Τώρα ο φόβος διαχέεται, διαχειριζόμενος επί...

Ο ΞΕΝΟΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ (του Τάσου Τσακίρογλου)

«Ο ξένος είναι μέσα μας. Και όταν τον αποφεύγουμε ή τον καταπολεμούμε, παλεύουμε ενάντια στο ασυνείδητό μας – αυτό το “αλλότριο” της ανέφικτης “προσωπικής μας επικράτειας”». Αυτό αναφέρει για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες...

ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ: «25 ΧΡΟΝΙΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ»

Το Ελληνικό Τμήμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα αφιερώνει τα 25α γενέθλιά του σε όλους εκείνους που βρίσκονται εκεί που υπάρχει ανάγκη για να σώζουν ανθρώπινες ζωές. «Λίγες μέρες πριν ολοκληρώσω την αποστολή μου στη...

ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ: ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ

Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση  από το C.G. JUNG FOUNDATION Αυτή η εισαγωγή στην ψυχολογία του Carl Jung γράφτηκε από τον Donald Kalsched και τον Alan Jones και συνόδευε μια φωτογραφική έκθεση στο Μουσείο Hofstra στη...

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΩΡΟΥ

Γεννιόμαστε αβοήθητα βρέφη, πλάσματα της ανάγκης, έχοντας ελάχιστα να προσφέρουμε, παρόλα αυτά μας ταΐζουν, μας προστατεύουν, μας ντύνουν, μας αγκαλιάζουν και μας ταχταρίζουν, χωρίς να έχουμε κάνει τίποτα για να το αξίζουμε, χωρίς εμείς...

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Σε περιόδους κρίσεων μια στάση αποτίμησης πάνω σε θεμελιώδη στοιχεία του πολιτισμού μας είναι λογικά αναμενόμενη. Τι μας οδήγησε ως εδώ, γιατί εγκαταλείφθηκαν αξίες και καλές πρακτικές του παρελθόντος, και κυρίως πού μπορεί να...

Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ο άνθρωπος και η φύση ήταν πάντοτε ενωμένα όσο και αν η ανθρώπινη διάνοια ένοιωθε χωριστή. Όλη η γνώση μας, η σοφία, η αυτάρκεια και ο πολιτισμός βασίστηκε στη σταδιακή αποκωδικοποίηση των περιβαλλοντικών συνθηκών...

ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ

Πέρα από κάποιες νησίδες ποιότητας, μπορούμε να πούμε πως, ως ανθρωπότητα βρισκόμαστε σε ρήξη με τη θεμελιώδη ψυχική οικονομία μας. Ο αστικός πολιτισμός μας έχει εμμονή στην αναζήτηση της δύναμης ως αυτοσκοπού. Αποτελεί αναγκαιότητα...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ «ΤΡΕΛΟΥ ΠΙΘΗΚΟΥ»

Ο πολιτισμός μας, αντί του «πάντων χρημάτων μέτρον είναι ο άνθρωπος» του Πρωταγόρα, προτίμησε το «παν  μέτρον είναι το χρήμα των αγορών», όπου και αναδείχθηκε κυρίαρχα στα πεδία της ακαδημαϊκής, οικονομικής και πολιτικής σκέψης...

Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Το κυρίαρχο μοντέλο του αστού στην ιστορία εκφράζει διαχρονικά τη χωριστικότητα και, μάλιστα, με την πιο μεγάλη ένταση. Στον βαθμό που δεν αυτοαναιρείται συστημικά, αναπαράγεται ένας κόσμος μιας πολλαπλότητας άναρχων αυτοκρατορικών «εγώ» που ποικίλλουν...

ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

Ο αστικός Διαφωτισμός και εγκυκλοπαιδισμός -και η ανάδειξη της εποχής της επιστήμης και της τεχνολογίας- λειτούργησε υπό μια διαρκή διττότητα από ανθρωπολογική σκοπιά: i) Το πρότυπο των εναρμονισμένων σχέσεων Αναδείχτηκε η αναζήτηση του μέτρου, της...

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Κάθε φορά που οξύνονται τα προβλήματα, αναδεικνύεται ο καθοριστικός ρόλος της φύσης του ανθρώπου. Αυτή περιγράφεται συχνά με τον όρο ανθρωπολογικό υπόβαθρο. Το θέμα της θρησκευτικότητας βρίσκεται στον πυρήνα του ανθρωπολογικού υποβάθρου.  Η ενασχόληση...

ΝΟΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΙΟΥ (του Θεοδόση Τάσιου)

1. Μια «αποενοχοποιητική» φράση πρώτα: Ο,τι είχα (εγώ ο έσχατος) να ‘πώ για την Κρίση (άν υποθέσομε πως είχαν κάποιαν αξία) τα έγραφα τα περασμένα 30 χρόνια σ’ αυτήν εδώ τη στήλη. Τώρα; Τώρα εγώ θα λέω άλλα