Ετικέτα: συνήθεια

ΕΙΝΑΙ Ο ΒΙΓΚΑΝΙΣΜΟΣ, ΑΝΟΗΤΕ (του Παύλου Ιωαννίδη)

Περίπου 700 εκατομμύρια άνθρωποι σήμερα δηλώνουν χορτοφάγοι και ο αριθμός αυξάνεται καθημερινά με έναν ρυθμό που μόνο ελπιδοφόρο βρίσκω. Κάτι συμβαίνει. Φταίει το γεγονός ότι τα καρότα έγιναν ξαφνικά πιο νόστιμα από το σνίτσελ...

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ (του Χρήστου Τσαντή)

Τέχνη και Ψυχική Υγεία ~ Υπέρβαση Η συμβολική αναπαράσταση του συναισθηματικού κόσμου του δημιουργού κατατίθεται σ’ ένα κομμάτι χαρτί, σαν λέξεις, λες κι η ψυχή έσταξε γράμματα, χρώματα και νότες πάνω στο πεντάγραμμο της...

ΧΡ. ΚΑΤΡΟΥΤΣΟΣ: Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΑΣ ~ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΝΕΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ

Η ζωή μας κινείται στην αέναη ταλάντωση ενός εκκρεμούς με ακραίες θέσεις το πριν και το μετά. Ένα πριν που έχει απολέσει την ιστορική μνήμη ή την εκθέτει περιστασιακά ως απολίθωμα, ένα μετά μην έχοντας πού να σταθεί, απεκδυόμενο το όραμα. Σε αυτές τις συνθήκες, ανάμεσα στις κενές νοήματος ακραίες θέσεις, άφευκτα, διαγράφεται το τόξο της ρηχότητος του παρόντος

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Η ΑΡΕΤΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (του Θανάση Μπαντέ)

Ο Αριστοτέλης, αφού ξεκαθαρίζει την έννοια του πολίτη στέκεται στον προβληματισμό της αρετής του πολίτη και συγκεκριμένα κατά πόσο η αρετή ενός ηθικού ανθρώπου είναι το ίδιο με την αρετή ενός σπουδαίου πολίτη. Φυσικά,...

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ (του Γιάννη Παρασκευουλάκου)

Μέσα από μια σειρά ετερόκλητων επιχειρημάτων, βολέματος, αδράνειας, συνήθειας, υποταγής στα πατροπαράδοτα, «τεχνικών δυσχερειών», έχουμε αποκοπεί εντελώς από την πολιτική – και μάλιστα αδιαμαρτύρητα, εκτός εάν θεωρούμε ότι ασχολούμαστε με την πολιτική όταν πάμε να ψηφίσουμε κάθε λίγα χρόνια (αν δηλαδή πάμε …) ή τσακωνόμαστε με τους «πολιτικούς μας αντιπάλους» στα καφενεία και στα αμφιθέατρα.

ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ – ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Ο ουρανός για πατέρας και η γη για μητέρα. Τα παιδιά που προέρχονται από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα είναι συγγενείς μεταξύ τους και οι απόγονοι που προέρχονται από τους ίδιους παππούδες έχουν μια συγγένεια, όπως έχουν μία συγγένεια οι συμπολίτες της ίδια πόλης επειδή έχουν σε κοινή ιδιοκτησία κάποιο έδαφος και επειδή έχουν αμοιβαίες σχέσεις

Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (Γ’ Μέρος) (του Γιάννη Ζήση)

Η αίσθηση ανυπαρξίας ως εμπνευστής των επιθυμιών Ο κύκλος της ανάπτυξης του ανθρώπου, από την ανθρωπογένεση έως την εποχή μας, κλείνει και ανοίγει ένας νέος κύκλος τόσο προς μια νέα ψυχολογική, όσο και προς...