Ετικέτα: πρώτες ύλες

ΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ

Ενώ οι διαπραγματεύσεις για την κλιματική αλλαγή και την εξάντληση των φυσικών πόρων βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο, το είδαμε πρόσφατα στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της συνδιάσκεψης για το COP 21, δύο πολύ σημαντικές οργανισμοί ανοικτού κώδικα (open source) αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να αναπτύξουν ένα καινοτόμο έργο. Ένα πράσινο χωριό ανοικτού κώδικα 100%. 

ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΣ – ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ

Ο ουρανός για πατέρας και η γη για μητέρα. Τα παιδιά που προέρχονται από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα είναι συγγενείς μεταξύ τους και οι απόγονοι που προέρχονται από τους ίδιους παππούδες έχουν μια συγγένεια, όπως έχουν μία συγγένεια οι συμπολίτες της ίδια πόλης επειδή έχουν σε κοινή ιδιοκτησία κάποιο έδαφος και επειδή έχουν αμοιβαίες σχέσεις

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΛΗΣ: “ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ (;) ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ”

Με αφορμή το Φόρουμ – Πολιτικό εργαστήρι «Ευημερία χωρίς ανάπτυξη: προτάσεις για έναν άλλο κόσμο από κοινού», που διεξάγεται στο Πολυτεχνείο από τις 20 έως και τις 22 Φεβρουαρίου, αναδημοσιεύουμε μία συνέντευξη που έδωσε στον Αλέξανδρο Παναγόπουλο, για το περιοδικό fractal, ο Γιώργος Καλλής

ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΝΓΚΟ (του Κώστα Γιαννακίδη)

Από τα θεωρεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου βλέπω τον Denis Mukwege να παραλαμβάνει το βραβείο Ζαχάρωφ από τα χέρια του Μάρτιν Σουλτς και προσπαθώ να βρω τι είναι εκείνο που διαχωρίζει την τρέλα από τον ηρωισμό και την υπέρβαση από το παράλογο. Και όσο βλέπω, δίπλα μου, τους ανθρώπους από το Κονγκό να πανηγυρίζουν, τραγουδώντας κάτι δικό τους, καταλαβαίνω πώς αυτό που ψάχνω, πιθανότατα δεν είναι μέσα μου. Α, όχι, μπορεί να τώρα να σας συστήνω τον Mukwege ως παράδειγμα ηρωισμού, αυταπάρνησης και προσφοράς, αλλά δεν μπορώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση του.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΙΝΑ ΩΣ ΟΠΛΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ (του Ζαν Ζιγκλέρ)

Το κείμενο αποτελεί τον πρόλογο της δεύτερης έκδοσης του βιβλίου «Η Αυτοκρατορία της ντροπής», που εκδόθηκε στα ελληνικά το 2008 από τις εκδόσεις «Σύγχρονοι Ορίζοντες». Νύχτα σκοτεινή, χωρίς φεγγάρι. Ο άνεμος φυσούσε μανιασμένα σηκώνοντας...

ΠΛΟΥΤΟΣ (του Γιάννη Μακριδάκη)

Διανύουμε αυτές τις μέρες άλλη μία τεχνητή έξαρση της τεχνητής κρίσης. Τεχνητές εξάρσεις και κρίσεις ενός τεχνητού, ατελούς αλλά, το χειρότερο, ανόητου συστήματος, το οποίο, θεμελιωμένο επί του λάθους ορισμού του πλούτου, βρίσκεται δέσμιο...

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ: ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΜΗΔΕΝ

 Ο αυξανόμενος όγκος των σκουπιδιών έχει να κάνει με την  παραγωγή ‘πραγμάτων μιας χρήσης’ (χαρτομάντιλα, σακούλες, συσκευασίες κλπ). Αυτή η αντίληψη  προωθήθηκε  αμέσως μετά το  Β. Π. Πόλεμο σαν κάτι   που διευκολύνει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων από τη μια μεριά...