Ετικέτα: ιδεολογίες

ΤΟ ΣΤΥΛ ΩΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Το φαίνεσθαι με όλες τις προεκτάσεις του, όπως την μόδα με το ανάλογο έχειν, τη συμπεριφορά και ακόμη και ορισμένα προκαθορισμένα ψυχολογικά στοιχεία που λειτουργούν εν είδει θεάτρου, έχουν σαν σκοπό να δημιουργήσουν ένα στυλ που θα αναδείξει τη μοναδικότητα του ατόμου και θα το επιβάλει στους άλλους.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ (του Δημήτρη Α. Δημητριάδη)

Παρακάμπτοντας το πρόβλημα ορισμού του πολιτισμού, μια και η πολυσύνθετη σημασία του όρου κάνει τα όριά του μεταβλητά και ακαθόριστα, στεκόμαστε στη σταθερή διαπίστωση πως ο πολιτισμός αποτελεί την πιο ουσιώδη μορφή των κοινωνικών συνειδήσεων.
Διευρύνοντας τον όρο, θεωρούμε ότι στον πολιτισμό περιλαμβάνουμε όχι μόνο την τέχνη, τη γνώση, το στοχασμό, αλλά την ίδια τη ζωή και την παράδοση σε όλες τις μορφές και τους τρόπους της. Ο πολιτισμός είναι θέμα λειτουργικό, αφού είναι πάντοτε τοποθετημένος στον κεντρικό άξονα της εθνικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής των ανθρώπων.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΘΕΣΜΙΣΗ (του Αντώνη Μπρούμα)

Σήμερα βιώνουμε μία σύγκρουση, που διαχέεται σε όλες τις πτυχές του κοινωνικού. Στον έναν πόλο της σύγκρουσης, τον κυρίαρχο, βρίσκεται ο κόσμος των κρατών και του κεφαλαίου. Στον αντίπαλο πόλο τοποθετούνται τα κινήματα, οι σύγχρονες κοινωνίες σε κίνηση

ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ (της Ευδοκίας Αικατερινάρη)

«Η φιλοσοφική σκέψη δεν ήταν μόνο προνόμιο των ανδρών»  Η χώρα μας, από τους κλασικούς χρόνους ακόμη πέρασε στη συνείδηση των λαών ως η πατρίδα των γραμμάτων, των τεχνών και της φιλοσοφίας. Δεν είναι...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (του Αλέξανδρου Μπέλεση)

Παρατηρώντας τη διεθνή δημοσιογραφία για τα οικονομικά θέματα διαπιστώνει κανείς μια αδυναμία ή φόβο για να μιλήσει για την ολιστική φύση της οικονομικής κρίσης. Με αυτό, εννοούμε τη διαπίστωση ότι η οικονομία  δεν κινδυνεύει...

ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ (του Γιάννη Ζήση)

  «Τι έλεος ελπίζεις αφού έλεος δεν κάνεις»                                               William Shakespeare [1] Υπάρχει μια θεμελιώδης σύγχυση γύρω από την έννοια της παλιάς και της νέας εποχής.  Σε όλες τις εποχές ομάδες ανθρώπων ήθελαν να...

ΟΤΑΝ Ο ΜΑΡΞ ΚΛΗΘΗΚΕ ΣΤΟ…ΝΤΑΒΟΣ! (Αναδημοσίευση)

Απίστευτο, όμως πέρα για πέρα αληθινό. «Παγκόσμια οικονομία – Τι θα σκεπτόταν ο Μαρξ;» ήταν ο τίτλος του εξωφύλλου, στο οποίο δέσποζε μια ψηφιακή απεικόνιση της κλασικής φιγούρας του Μαρξ. Εύστοχο και καλοδιαλεγμένο το τσιτάτο από το… «Κομμουνιστικό Μανιφέστο (!)» που προέβαλε με θεαματικό τρόπο το περιοδικό: «Η σύγχρονη αστική κοινωνία, με τις σχέσεις παραγωγής, ανταλλαγής και ιδιοκτησίας της, μια κοινωνία που δημιούργησε ως διά μαγείας τέτοια γιγαντιαία μέσα παραγωγής και ανταλλαγής, μοιάζει με μάγο που δεν είναι πλέον σε θέση να ελέγξει τις καταχθόνιες δυνάμεις που απελευθέρωσε με τα μάγια του».