Ετικέτα: ιδέες

ΚΑΙΡΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΑΝΤΙΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ (του Γιώργου Κουτσαντώνη)

Σε παλαιότερο κείμενο – αναφερόμενος στα αδιέξοδα αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα – είχα υποστηρίξει ότι οι πολίτες με την παθητικότητά τους και την έλλειψη αμφισβήτησης επέτρεψαν τη δημιουργία μιας κοινής ψευδαίσθησης.

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΑΙ Η ΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (του Aντώνη Mακρυδημήτρη)

Στην ιστορία της φιλοσοφίας τα ζητήματα της ηθικής δεν ήταν μεταξύ εκείνων που προηγήθηκαν στη συστηματική διερεύνηση και στον στοχασμό. Aντίθετα, το ενδιαφέρον για τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου ακολούθησε τη μέριμνα για τη...

Ο ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ, Ο ΛΟΥΚΡΗΤΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΣ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (του Χρήστου Γιαπιτζάκη)

O Επίκουρος, ο Αθηναίος φιλόσοφος που έζησε στην αρχή της Ελληνιστικής εποχής περί το 300 π.Χ. κατανόησε την φύση του ανθρώπου και του σύμπαντος και έδειξε τον δρόμο προς την ευδαιμονική ζωή. Υπήρξε ο...

Η ΓΝΩΣΙΟΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΡΕΝΕ ΝΤΕΚΑΡΤ (της Άννας Κελεσίδου)

Ο Ντεκάρτ (1596-1650) γεννήθηκε στην Τουραίνη (στην πόλη που σήμερα φέρει το όνομα του και είναι κοντά στην Τουρ (όπου, πριν μερικά χρόνια, έγινε Διεθνές Συνέδριο για τον δυϊσμό), οι γονείς του ήταν ευγενείς, σπούδασε σε Κολλέγιο Ιησουητών…

Η ΙΣΟΤΗΤΑ ΩΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΚΑΙ Η ΔΥΤΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Θα επιχειρήσουμε στο παρόν άρθρο να δώσουμε μόνον την εικόνα τού κατά την άποψή μας βασικού προβλήματος, χωρίς αναλυτικότητα των επιμέρους μορφών της ισότητας όπως διαμορφώνονται με τις σημερινές αντιλήψεις. 

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ, ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ, ΕΙΡΩΝΕΙΑ, Η ΕΠΑΓΩΓΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΗΘΙΚΗ

Ο Σωκράτης έκανε την ειρωνεία όπλο της σκέψης, όπλο της αναζήτησης της φιλοσοφικής έρευνας. Ίσως στην αμφισβήτηση να έμοιαζε με τους σοφιστές. Κι αυτοί αρνούνταν να δεχτούν ως δεδομένες τις παραδεδεγμένες αλήθειες.

ΣΠΙΝΟΖΑ, ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ*

*Και για τον καλύτερο δρόμο με τον οποίο κατευθύνεται στην αληθινή γνώση των πραγμάτων <και ταυτοχρόνως για το μέσον της τελειοποίησής του> [1] Αφού με δίδαξε η πείρα ότι όλα όσα συμβαίνουν συνήθως στην κοινή...

ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΟΥΜΕΝΑ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΩΝ (της Κωνσταντίνας Παλαμιώτου-Θωμαΐδου)

Τους τρεις τελευταίους αιώνες, η δυτική επιστημονική διανόηση είχε ως βασικό χαρακτηριστικό της την ανάλυση. Ωστόσο υπάρχουν ζητήματα, τα οποία κυρίως αφορούν σε κοσμολογικής ή οντολογικής τάξης διερευνήσεις, εξεταζόμενα, σήμερα πλέον, με κατάλληλη διάταξη όλων των μερών που τα απαρτίζουν.

ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ

Με την έκδοσή της το 1516, η «Ουτοπία» του Τόμας Μορ μας βοήθησε να προσδοκούμε μια δίκαιη κοινωνία. Μετάφραση: Ομάδα Αfterwords – ΤΑ ΚΟΙΝΑ Η Ουτοπία κλείνει φέτος τα 500 χρόνια. Ο Τόμας Μορ – δικηγόρος, συγγραφέας, θεωρητικός, ριζοσπαστικός, μάρτυρας, άγιος...

ΝΤΕΚΑΡΤ: ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ – ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ

Ένα χειμώνα, ο Ντεκάρτ, απομονωμένος σ’ ένα χωριό στη Γερμανία, κι απορροφημένος από τους στοχασμούς του, σκέφτηκε πρώτα πως, όπου κι αν κοιτάξει κανείς, βλέπει πως μόνα τα έργα που έγιναν από ένα μόνο άνθρωπο — είτε πόλεις, είτε νομοθεσίες, είτε κι επιστήμες — μπορούν να ικανοποιήσουν απόλυτα το πνεύμα

ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ «ΚΑΝΟΝΙΚΩΝ» ΚΑΙ «ΑΠΟΚΡΥΦΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ» (των Στράτου Θεοδοσίου και Μάνου Δανέζη)

Μέσα στη δύνη μιας πολιτισμικής θύελλας, η κοινωνία των πολιτών συνειδητοποίησε ότι η εγκύκλιος Κρατική Παιδεία ποτέ δεν την έκανε κοινωνό ενός πλούτου γνώσης η οποία αφορούσε τόσο το πεδίο των Θετικών Επιστημών όσο...

Ο «ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΣ» ΣΟΠΕΝΧΑΟΥΕΡ (του Δημήτρη Δημητριάδη)

O Άρθουρ Σοπενχάουερ ήταν ένας οutsider μεταξύ των φιλοσόφων. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ένα unikat. Δεν ανήκε σε καμία γνωστή φιλοσοφική σχολή ενώ εναντιωνόταν στα τότε γνωστά ρεύματα φιλοσοφικής σκέψης. Κυρίως δεν ήταν ένας οπτιμιστής, όπως οι περισσότεροι ομότεχνοι του καιρού του

ΕΝΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΟΜΜΕΝΟ ΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ (του Μάνου Δανέζη)

Πολλοί αναρωτιόμαστε: «Ποιο είναι το χαρακτηριστικό γεγονός το οποίο μπορεί να αποτελέσει κριτήριο κατάρρευσης ενός Πολιτισμού»; Στο ερώτημα αυτό μπορούμε να διατυπώσουμε μιαν απάντηση. Η ύπαρξη «λησμονημένων» βασικών «γνώσεων» και «πληροφοριών», τις οποίες οι κοινωνίες...

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ BARUCH DE SPINOZA

Ο Μπαρούχ ντε Σπινόζα γεννήθηκε το 1632 στην εβραϊκή συνοικία του Άμστερναμ, από μία οικογένεια ευκατάστατων εμπόρων, ισπανικής ή πορτογαλικής καταγωγής. Στο σχολείο κάνει τις σπουδές του, θεολογικές και εμπορικές. Χωρίς να τις διακόψει...

Ο EUGENE PARKER ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΤΡΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Πώς ξεκίνησε το σύμπαν;

Είναι ξεκάθαρο ότι από την παρατήρηση της κατάστασης διαστολής του σύγχρονου σύμπαντος, αυτό εξερράγη μετά από μια αρχική απίστευτα συμπαγή καυτή κατάσταση περίπου 13 δισ. χρόνια πριν. Φυσικά, δε μπορούμε να έχουμε καμία γνώση από τη στιγμή αυτή και πριν.

ΕΝΑΣ ΧΑΡΤΗΣ ΓΙΑ Κ.ΑΛ.Ο. (του Μιχαήλ Άγγελου Κωνσταντόπουλου)

Έναν παγκόσμιο χάρτη με πρωτοβουλίες στον χώρο της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας που σκοπός είναι να διευρύνεται φωτίζοντας εναλλακτικές που αυξάνονται διεθνώς αλλά παραμένουν στο σκοτάδι, έχει φτιάξει η ιστοσελίδα για την Κ.ΑΛ.Ο. socioeco.org.
Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα αποτελεί μια προσπάθεια συγκέντρωσης όσο το δυνατόν περισσότερων πληροφοριών και πηγών για τον τομέα, όπως αναλύσεις, μελέτες περιπτώσεων (case studies), συνεντεύξεις, καταγραφές πρωτοβουλιών και προτάσεων από όλο τον κόσμο σε τουλάχιστον πέντε διαφορετικές γλώσσες.

ΣΑΙΡΕΝ ΚΙΡΚΕΓΚΩΡ: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΥΠΑΡΞΙΣΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

Το πορτρέτο του Δανού στοχαστή Σαίρεν Κίρκεγκωρ (Søren Aabye Kierkegaard 1813-1855) χαρακτηρίζεται από συγκρούσεις, αντιθέσεις, εμμονές, πίστη και αμφιβολία, τόλμη και πρωτοτυπία, που με πρότυπό του τον Σωκράτη, σημάδεψε και επηρέασε με τις ιδέες...

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ; (της Ζωής Νικητάκη)

‘Ολο και συχνότερα ακούω γονείς απογοητευμένους από την υπάρχουσα δομή του εκπαιδευτικού συστήματος στα σχολεία μας και δεν είναι λίγοι πια, που το αίτημα και η αναζήτησή τους στρέφεται προς εναλλακτικούς τρόπους εκπαίδευσης, που εκ των πραγμάτων...

ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑ, ΕΝΑΣ ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

(Μέρος του κειμένου «Μεγάλες Ιδέες: Όμοιες λέξεις, αντίθετα οράματα»)

Η επωνυμία και το όνομα είναι λέξεις των οποίων το νόημα και η αξία θεωρούνται τόσο αυτονόητα, ώστε να μην απασχολούν κανέναν, και μόνον σε μια διαδικασία αληθινής αυτογνωσίας που συσχετίζει το άτομο με το περιβάλλον του (και όχι ομφαλοσκόπησης) μπορεί να διερευνηθεί το περιεχόμενό τους και η σχέσης τους.