Ετικέτα: φιλοσοφία

ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΜΕΤΡΟ

Όσοι είναι δυσαρεστημένοι με τη μοναρχία την αποκαλούν τυραννία, όσοι είναι δυσαρεστημένοι με την αριστοκρατία την αποκαλούν ολιγαρχία. Επίσης, όσοι αισθάνονται αδικημένοι σε μια δημοκρατία την αποκαλούν αναρχία. ~ Τόμας Χομπς, Λεβιάθαν, 1651* Οι συζητήσεις περί...

Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΑΙ Η ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ (του Θανάση Μπαντέ)

Ο τρόπος λειτουργίας των τριών εξουσιών – βουλευτική, νομοθετική, εκτελεστική – ως καταμερισμός των καθηκόντων για τη διασφάλιση της ορθής διαχείρισης των δημόσιων ζητημάτων, δε θα μπορούσε να μην είναι αλληλένδετος με την ποιότητα...

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΕΡΑ ΟΧΘΗ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ ΜΑΣ; (του Στυλιανού Συρμόγλου)

Ζούμε με τις επιθυμίες. Άλλες πασίδηλες και διάπυρες κι άλλες μύχιες και υπόκωφες. Και συχνά αποβιβαζόμαστε στην αντίπερα όχθη των επιθυμιών μας, όπου ο «μικρόκοσμός» μας σύσσωμος καταρρέει. Και ανταμώνουμε την έξαψη της πραγματικότητας και...

ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: Η ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ

Οι περισσότεροι απ’ όσους έχουν γράψει για τις σχέσεις της ψυχανάλυσης με την πολιτική στάθηκαν, μονόπλευρα, πάνω σε μεμονωμένες διατυπώσεις του Φρόιντ, ή πάνω στα γραπτά του που αποτελούν παρεκβάσεις και εμφιλοχωρήσεις στα πεδία...

ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Μέσα στον καθημερινό βομβαρδισμό δυσάρεστων ειδήσεων πάνω σε εθνικά και παγκόσμια ζητήματα, δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι  που δεν καταλήγουν συχνά στο να κάνουν μια  γενική αποτίμηση της ανθρώπινης κατάστασης συνολικά...

Η ποίηση στον Πλάτωνα: Ίων και Πολιτεία (του Γιώργου Χαντζή)

Στην παρούσα σύνοψη των απόψεων του Πλάτωνα για τους ποιητές και την ποίηση εν γένει, συμποσούνται οι σχετικές αναφορές του στον Ίωνα και στο II, III και Χ βιβλίο της Πολιτείας. Απώτερος στόχος είναι να επιχειρηθεί ένας αδρός σχολιασμός των θέσεών τού Αθηναίου φιλοσόφου, σε κάθε ένα από τα εν λόγω βιβλία και να ιχνηλατηθεί μία ελλειπτική, αλλά ως το δυνατόν αντιπροσωπευτική, διαδρομή των απόψεών του.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ: Η ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ (του Γιώργου Παρασίδη)

Από το ταξίδι μας στους φιλοσόφους της αρχαίας Ελλάδας δεν θα μπορούσε να λείπει, βέβαια, ο Πλάτωνας. Με το πραγματικό του όνομα να είναι Αριστοκλής, γεννήθηκε στην Αθήνα το 427 π.Χ. (πέθανε το 347...

ΠΛΑΤΩΝ – Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΖΩΗ

Η φιλοσοφία ως τρόπος ζωής Η φιλοσοφική πράξη του Σωκράτη έδινε προτεραιότητα στη συγκεκριμένη γνώση του αγαθού που ενδιάθετα συνδέεται με τη σαφή κατανόηση των πραγμάτων και υπαγορεύει έναν δίκαιο τρόπο ζωής. Η αρετή έτσι είναι γνώση και υπερέχει...

ΟΙ 21 ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΙΧ ΦΡΟΜ

Ο Νέος Άνθρωπος Η λειτουργία της νέας κοινωνίας είναι να ενθαρρύνει την εμφάνιση του νέου ανθρώπου, ενός ατόμου που η χαρακτηροδομή του θα έχει τις ακόλουθες ιδιότητες: Ασφάλεια, αίσθηση ταυτότητας κι εμπιστοσύνη που βασίζονται...

H. ARENDT: ΠΟΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ;

Ο αληθινός φιλό-σοφος είναι ακριβώς ο ανοικτός στην κατανόηση αυτού που ακόμα δεν είναι. Αρχή συνεπώς μιας τέτοιας φιλίας είναι η κάθε πλευρά να διεισδύει στην κατανόηση της άλλης, μέσω της αυτοκατανόησης και αυτό-μόρφωσης.

Ο ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΩΣ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ (της Κρυσταλλίας Ιωαννίδου)

Η Ινδική σκέψη, καθ’ όλη τη διάρκεια της μακράς ιστορίας της, χαρακτηρίζεται από την πεποίθηση ότι πίσω από τη συνεχή ροή των φαινομένων υπάρχει κάτι το άφθαρτο και το Απόλυτο, που για τη γνώση του...

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΜΟΙΩΜΑΤΩΝ (ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ) (του Χάρη Ναξάκη)

Το 2001 στη Γερμανία, όπως αναφέρει ο καθηγητής Μ. Σαντέλ, ο Α. Μέιβες, ένας σαραντάχρονος τεχνικός υπολογιστών, σκοτώνει, τεμαχίζει, μαγειρεύει και τρώει έναν σαραντατριάχρονο προγραμματιστή, τον Γ. Μπράντες, ο οποίος οικειοθελώς προσφέρθηκε γι’ αυτό...

Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ο άνθρωπος και η φύση ήταν πάντοτε ενωμένα όσο και αν η ανθρώπινη διάνοια ένοιωθε χωριστή. Όλη η γνώση μας, η σοφία, η αυτάρκεια και ο πολιτισμός βασίστηκε στη σταδιακή αποκωδικοποίηση των περιβαλλοντικών συνθηκών...

ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

Οι ανθρωπιστές είναι γυναίκες και άντρες αυτού του αιώνα, αυτής της εποχής.  Αναγνωρίζουν στον ιστορικό ανθρωπισμό τις ρίζες τους και εμπνέονται από τις συνεισφορές ποικίλων πολιτισμών, όχι μόνο εκείνων που αυτήν τη στιγμή κατέχουν...

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (του Γιάννη Ζήση)

Το πεδίο των πνευματικών ζητημάτων θα έπρεπε να προσεγγίζεται περισσότερο διευρυμένα από όσο έχει γίνει μέχρι σήμερα. Με άλλα λόγια το πεδίο της θρησκείας και της θρησκευτικότητας θα έπρεπε να περιλαμβάνει και το πεδίο...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Παρατηρώντας τη διεθνή δημοσιογραφία για τα οικονομικά θέματα διαπιστώνει κανείς μια αδυναμία ή φόβο για να μιλήσει για την ολιστική φύση της οικονομικής κρίσης. Με αυτό, εννοούμε τη διαπίστωση ότι η οικονομία  δεν κινδυνεύει...

Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΑΓΩΓΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ & ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Στην προσπάθειά του να λειτουργήσει ως ολοκληρωμένο ον, ο άνθρωπος τείνει προς το σημείο της ταύτισής του, το Είναι, του άπειρου και του απειροελάχιστου, του κόσμου και του μέρους, του υπέρτατου ή υπερβατικότερου και του πράττειν της...

TZOΡΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΥΝΟ: Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

To 1600 καίγεται στην πυρά ο «αιρετικός» Τζορντάνο Μπρούνo, ένας φιλόσοφος, κοσμολόγος και αποκρυφιστής που αρνείται να αποκηρύξει τη δική του θρησκεία, την επιστήμη και τη φιλοσοφία. Το επικίνδυνο –για την Καθολική Εκκλησία και...

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Αναλογιζόμενοι το γεγονός ότι ο Γερμανικός λαός γέννησε στη μουσική έναν Μπετόβεν, [1] στη φιλοσοφία έναν Καντ, στην πολιτιστική δημιουργία έναν Γκαίτε, στην ποίηση έναν Χαίλντερλιν  –και πολλούς άλλους πνευματικούς δημιουργούς – θα μπορούσαμε...

Ηenry David Thoreau: Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ (του Θανάση Γιαλκέτση) — Σειρά Πολιτική Ηγεσία Επικοινωνία

«Πώς αισθάνεται ένας άνθρωπος απέναντι στην αμερικανική κυβέρνηση σήμερα; Απαντώ ότι του προξενεί μεγάλη δυσαρέσκεια ο οιοσδήποτε συσχετισμός μαζί της. Μου είναι αδύνατο, για παράδειγμα, να αναγνωρίσω το πολιτικό αυτό όργανο ως δική μου κυβέρνηση…». Πολλοί Αμερικανοί θα προσυπέγραφαν σήμερα αυτή τη φράση.  Τη διατύπωσε πρώτος, το 1849, ένας συμπατριώτης τους, ο Χένρι Ντέιβιντ Θορό, στο περίφημο δοκίμιό του «Πολιτική ανυπακοή»