Ετικέτα: φιλελευθερισμός

ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ

Θεωρούμε ότι σήμερα είναι σκόπιμο να ανοίξουμε τη συζήτηση πάνω στην έννοια του συντηρητισμού και να προσπαθήσουμε να εντοπίσουμε χωρίς προκαταλήψεις, εμμονές και δογματισμούς την πραγματική του ιστορική διάσταση.

ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΙ ΜΙΛΛΕΝΑΡΙΣΜΟΣ (του Γιώργου Κουτσαντώνη)

Δυστυχώς η ελπίδα που γέννησε η επιστήμη, ότι δηλαδή θα παρέμβει καθοριστικά στην έννοια της μοίρας και σε συνομιλία με τις κοινωνίες θα εδραιώσει ένα πανανθρώπινο σύστημα αξιών, δείχνει πως απέτυχε.

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Ένα μεγάλο πρόβλημα στη σκέψη είναι η διάκριση μεταξύ ατομικών δικαιωμάτων (που αποτελούν τον κορμό του φιλελευθερισμού) και λαϊκής κυριαρχίας με την ισότητα και την κοινωνικότητα (που αποτελεί τον κορμό της δημοκρατίας). Δηλαδή, το...

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΝΟΜΩΝ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

(2ο μέρος του άρθρου “Η σημερινή δυτική ελευθερία και η ελευθερία κατά Ρουσσώ“) Από το άλλο μέρος αυτό που ζητούσε ο Ζ.Ζ.Ρουσσώ, τη συμμετοχή του πολίτη στην κυριαρχία του κράτους και κυρίως στη θέσπιση...

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ (του Περικλή Παυλίδη)

Σε συνθήκες οξύτατης οικονομικής κρίσης, εμφανούς αποτυχίας του εγχειρήματος ευρωπαϊκής  ολοκλήρωσης  και παρακμής των κυρίαρχων ιδεολογικοπολιτικών μορφών διαχείρισης της αστικής κοινωνίας (φιλελευθερισμός-σοσιαλδημοκρατία) σημαντικές δυνάμεις του αστισμού στην Ευρώπη στρατεύονται εσπευσμένα και ανοικτά με τον...

ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ – ΦΑΣΙΣΜΟΣ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ – ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ

Η συμβολή μας στη συζήτηση που γίνεται σε σχέση με τις παραπάνω έννοιες: Στις συνθήκες της σημερινής οξείας οικονομικής και πολιτιστικής κρίσης, της προφανούς αποτυχίας να δημιουργηθεί η «Ευρώπη των λαών και περιφερειών», της...

ΝΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ ~ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ / Από το βιβλίο “Δύο ώρες διαύγειας”

Συμφωνείτε με το επιχείρημα πως το λιγότερο κακό σύστημα είναι η δημοκρατία;

Είναι το καλύτερο σύστημα, όχι το λιγότερο κακό. Η παρακάτω διάσημη έκφραση αποδίδεται στον Μαχάτμα Γκάντι, όταν τον ρώτησαν κάποτε τι σκεφτόταν για τον δυτικό πολιτισμό

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ: ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ! (του Μιχάλη Θεοδοσιάδη)

Το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε αφορμή για να καλλιεργηθεί το κατάλληλο πολιτικό κλίμα που θα ευνοούσε την προώθηση του Ευρωπαΐκού ιδεώδους, θέτοντας ως κεντρική του αφήγηση την ενοποίηση των ηπειρωτικών εθνών κρατών,...

ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ (συνέντευξη του Αλέν Καγέ)

Η Οικονομική ανάπτυξη ήταν το καύσιμο που επέτρεπε στο όχημα της δημοκρατίας να λειτουργεί και να κινείται. Η ανάπτυξη όμως έχει επιβραδυνθεί ή και ανακοπεί όχι μόνον εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αλλά και...

ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ (του Αλέξανδρου Μπέλεση)

Παρατηρώντας τη διεθνή δημοσιογραφία για τα οικονομικά θέματα διαπιστώνει κανείς μια αδυναμία ή φόβο για να μιλήσει για την ολιστική φύση της οικονομικής κρίσης. Με αυτό, εννοούμε τη διαπίστωση ότι η οικονομία  δεν κινδυνεύει...

AMEΡΙΚΑΝΙΚΗ ΦΤΩΧΕΙΑ (του Ξενοφώντα Α. Μπρουντζάκη)

  Κυκλοφόρησαν, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, στις ΗΠΑ εκτιμήσεις που έχουν να κάνουν με το επίπεδο ζωής των πολιτών τους. Τα αποτελέσματα, όπως αυτά προκύπτουν από τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν εκατομμύρια Αμερικανοί...

ΠΑΡΑΚΜΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ (B’ Μέρος)

Πόσο ασυμφιλίωτες είναι οι απαιτήσεις του στομαχιού και του πνεύματος; Πόσο μας κόστισε  το ότι ρίξαμε το βάρος στην μια πλευρά στο παρελθόν; Τελικά ποιες είναι οι συστημικές ανεπάρκειες του εργατικού κινήματος βλέποντάς τες...

ΠΑΡΑΚΜΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ (A’ Mέρος) (του Γιάννη Ζήση)

Ποια γεγονότα στην ιστορία του εργατικού κινήματος στο παρελθόν καθορίζουν τον σημερινό τρόπο θέασης του κόσμου; Το εργατικό κίνημα προσπάθησε να απαντήσει στον οικονομικό ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου. Τί εκτρέπει όμως τα επαναστατικά προγράμματα προς τον  ολοκληρωτισμό...

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥΣ (του Γιάννη Ζήση)

Η σημερινή γενικευμένη παγκόσμια κρίση αποτελεί συνέχεια και συνέπεια του παρελθόντος μας. Ποιες κρίσεις στο παρελθόν μας έφεραν στο τοπίο του σήμερα; Τί έχουμε να μάθουμε από τα σφάλματα του παρελθόντος σε εποχές κρίσεων; ...

ΠΟΣΟ ΑΠΙΘΑΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΕΝΑΡΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ; (του Γιάννη Ζήση)

Ο ανθρώπινος πολιτισμός μπορεί να ξανακαταστραφεί όπως έχει ξαναγίνει σύμφωνα με όλες τις παραδόσεις και τις μνήμες της ανθρωπότητας. Αυτήν την αίσθηση έδινε στη μεταπολεμική διανόηση ο μεταπολεμικός κόσμος. Η προοπτική της καταστροφής ήταν που ενέπνευσε αγωνιστικά τους Αϊνστάιν, Ράσσελ, Σβάϊτσερ και πλήθος άλλων.

ANTAΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΗ: Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ ΜΙΑΣ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ (του Γιάννη Ζήση)

Ως ανθρώπινη κοινωνία, έχοντας συσσωρεύσει μια κρίσιμη εμπειρία από την διαπιστωμένη απόσταση μεταξύ οικονομικών θεωριών και πραγματικότητας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι χρειαζόμαστε μια νέα δυναμική προσέγγισης που να μας απελευθερώνει από την μηχανιστική αφέλεια τόσο...

Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΕΑ ΘΕΣΜΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ (του Γιάννη Ζήση)

Η ανάδυση των ολιγοπωλίων στη παγκόσμια χρηματαγορά, αφενός θα διαμορφώσει νέους όρους στις αγορές, αφετέρου προμηνύει έναν δικό της αργότερα κύκλο κρίσης

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΘΕΩΡΙΩΝ, ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ (ΜΕΡΟΣ Α’) (του Γιάννη Ζήση)

Η οικονομική ανάπτυξη, ο τρόπος πραγματοποίησής της και ο μερισμός της, αποτελούν  και θα συνεχίσουν να αποτελούν τα κύρια ενδιαφέροντα για την ανθρωπότητα, τα κράτη, τις κοινωνίες και τους ανθρώπους.             
        Είναι στο επίκεντρο των εξελίξεων καθώς για τον άνθρωπο το χρήμα αποτελεί τον παράγοντα κεφαλαιοποίησης των επιθυμιών και των συμπεριφορών του. Καθώς η οικονομία, αποτελεί το πεδίο της συναλλακτικής δυναμικής του ανθρώπου απέναντι στις ανάγκες, τις επιθυμίες και τα μέσα του, η οικονομία συνεχίζει να αποτελεί το κομβικό πεδίο της ανθρώπινης εξέλιξης. Παρά τις περί του οποιουδήποτε αντιθέτου διακηρύξεις.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ (του Γιάννη Ζήση)

Ως πρώτο συμπέρασμα, παρατηρώντας τις κρίσεις και τις μεταπτώσεις των κρίσεων και την ποικιλία τους που άρχισε να ξεσπάει δραματικά από το καλοκαίρι και επεκτάθηκε στο φθινόπωρο του 2008, μπορεί να πει κανείς ότι όλες οι κρίσεις τελικά μοιάζουν με του ’29. Διαφέρουν όμως και αποκτούν δικά τους χαρακτηριστικά από τρείς βασικούς παράγοντες:
Α. Πρώτον από τα μέτρα που παίρνονται.
Β.  Δεύτερον, από τη διακύμανση, τα στοιχεία και τον έλεγχο των ψυχολογικών αντιδράσεων.
Γ. Τρίτον από τις διαφοροποιημένες αντοχές και τις αλληλεπιδράσεις με την πραγματική οικονομία.

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ (του Γιάννη Ζήση)

Παρατηρώντας τον κύκλο των εξελίξεων που ξεκίνησε με το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα μπορούμε να πούμε ότι σηματοδοτήθηκε από μια νέα φάση, διαπραγματευτική αρχικά, του Μεσανατολικού με τις διαπραγματεύσεις του Καμπ Ντέιβιντ. Στην συνέχεια σηματοδοτήθηκε από την ανάπτυξη του νέο – συντηρητισμού και του νέο – «φιλελευθερισμού» αρχικά στη χούντα του Πινοσέτ και ύστερα στις αναπτυγμένες οικονομίες των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας πρωταρχικά με τους Ρήγκαν και Θάτσερ.