Ετικέτα: χωριό

ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΘΕΣΜΙΣΗ (του Αντώνη Μπρούμα)

Σήμερα βιώνουμε μία σύγκρουση, που διαχέεται σε όλες τις πτυχές του κοινωνικού. Στον έναν πόλο της σύγκρουσης, τον κυρίαρχο, βρίσκεται ο κόσμος των κρατών και του κεφαλαίου. Στον αντίπαλο πόλο τοποθετούνται τα κινήματα, οι σύγχρονες κοινωνίες σε κίνηση

ΑΣΥΛΟ, ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΟΧΥΡΟ (του Λιούις Μάμφορντ)

Πήρα το θάρρος, μιας και το περιοδικό αυτό έχει παρουσιάσει σε προηγούμενο τεύχος του κριτική του βιβλίου «Η Ιστορία των Ουτοπιών» του «τελευταίου ουμανιστή επιστήμονα» Λούις Μάμφορντ, να παραδόσω στην συντακτική του επιτροπή μετάφραση των δύο πρώτων ενοτήτων του πρώτου κεφαλαίου του βιβλίου του «Η Πόλη στην Ιστορία».

ΛΙΟΥΙΣ ΜΑΜΦΟΡΝΤ ~ ΑΥΤΑΡΧΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Η «∆ημοκρατία» είναι μία λέξη της οποίας το νόημα μοιάζει πλέον ομιχλώδες και περίπλοκο, λόγω της υπερβολικής της χρήσης, συχνά με έναν συγκαταβατικά περιφρονητικό τρόπο. Όποιες και να είναι οι διαφορές μας στη συνέχεια,...

ΦΥΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ (του Γιώργου Αγγελόπουλου)

Τα εγχειρήματα κοινωνικής οικονομίας έχουν πολλαπλασιαστεί στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα, έχουν ενταθεί και οι συζητήσεις και δημοσιεύσεις αναφορικά με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της κοινωνικής οικονομίας. Η θεωρητική...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙ: ΣΧΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗΣ Ή ΑΣΚΟΠΗ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ; (του Μερκούριου Αυτζή)

Πριν περάσω στο κυρίως μέρος της ανακοίνωσής μου θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένα χρήσιμα ερωτήματα: 1. Τι προσφέρει στο παιδί ένα καλό λογοτεχνικό βιβλίο; 2. Τι προσέχω όταν επιλέγω βιβλία για το παιδί μου;...

ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟ ΧΩΡΙΟ-ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΥΤΑΡΚΗ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

Το χωριό Lakabe βρίσκεται στην επαρχία της χώρας των Βάσκων, στην Ισπανία. Ανακαλύφθηκε το 1980 από μια ομάδα ανθρώπων που ζούσε εκεί κοντά και είχαν χάσει τις κατσίκες τους. «Όταν βρήκαν τις κατσίκες τους βρήκαν και το χωριό Lakabe», εξηγεί η Mauge Cañada, μια από τις πρωτοπόρους στην ανασύσταση του πληθυσμού του χωριού.

ΤΑ ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ (της Ελένης Στούμπου-Κατσαμούρη)

Τα γαϊδούρια τ’ αγαπώ. Είναι το αγαπημένο μου είδος στο ζωικό βασίλειο, σχεδόν παραπάνω από τους ανθρώπους. Με γεμίζει ευτυχία το βλέμμα τους, συνεννούμαι μαζί τους κατευθείαν. Τ’ αγκαλιάζω, όταν τα βρίσκω στα νησιά, τρίβουνε κι αυτά τη μουσούδα επάνω μου σαν να μ’ αναγνωρίζουν. Υπάρχουν άνθρωποι που άνετα θα τους έλεγες γαϊδούρια, αν δεν γνωρίζεις τα γαϊδούρια τ’ αληθινά.

“ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ” ΣΤΗ ΜΕΘΟΡΙΟ (του Γιάννη Ντάσκα)

Η «Κ.Ε.» ΣΤΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΜΕΛΙΣΣΙ ΠΟΥ ΒΡΗΚΕ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΗΣ ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ Σε απόσταση 920 μέτρων από τη μεθόριο με το αλβανικό κράτος, ένα μελίσσι παιδιών βουίζει ζωηρά. Ο μικρός… Νώε τρέχει...

Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΡΗΧΟΤΗΤΑ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΡΗΧΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ (του Γιώργου Μαυρουλέα)

Για χιλιάδες χρόνια δεν υπήρχαν πόλεις. Η πόλη ξεκίνησε από το χωριό όπου όλοι ήταν επώνυμοι και αναγνωρίσιμοι. Στην ανάπτυξή της πληθυσμιακά τα πρόσωπα έχασαν την αναγνωρισιμότητά τους. Αυτό αρχικά λειτούργησε απελευθερωτικά απέναντι στους σταθερούς και άκαμπτους κανόνες που μπορεί να επιβάλει η μικρή κοινωνία του χωριού.

ΑΔΕΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΨΕ ή ΞΕΠΛΕΝΟΥΝ ΤΟ ΡΑΝΤΙΣΤΙΚΟ ΒΥΤΙΟ

Και αυτήν την εποχή, το ράντισμα με φυτοφάρμακα, είναι μια καθημερινότητα σε αγροτικές περιοχές. Και στην Ημαθία. Από καλλιέργεια σε καλλιέργεια, χρειάζονται διαφορετικά δηλητήρια