Ετικέτα: αυτογνωσία

Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΜΙΣΟΥΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Η σημερινή παγκόσμια κατάσταση δεν αφήνει πλέον περιθώρια για αμφιβολίες και αυταπάτες ελπίδων για έναν κόσμο ειρήνης και δημιουργικής ζωής.

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ; Η ΑΞΙΑ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΣΕ ΑΥΤΕΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Είναι η εποχή μας τέτοια που οι περισσότεροι θα πρέπει να σκεφθούμε τι αποστάγματα εμπειρίας μπορούμε να βγάλουμε από τις καταστροφικές κρίσεις σαν την σημερινή. Και θα πρέπει να προσπαθούμε να είναι αποστάγματα σοφίας και όχι επιδείνωσης των λαθών.

ΕΞΩΓΕΝΕΙΣ ΡΥΘΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

(2ο Μέρος του άρθρου “Η πλειοψηφία ως μειοψηφία και τα προβλήματά της στη δημοκρατία“) Είναι οι παράγοντες που επηρεάζουν έξωθεν τις αποφάσεις του ανθρώπου μη όντες εγγενείς στη συνείδησή του. α) Η γνώση Η...

ΣΟΛΩΝΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΚΛΗΣ: ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ Η ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΟΥΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Παρ’ όλο που κάποιο είδος προτύπου πάντοτε ρυθμίζει την ανθρώπινη ζωή, ο άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει και να αποδεχθεί ότι αυτά τα πρότυπα επηρεάζουν τον τρόπο που σκέπτεται και επιλέγει αλλά και αντίστροφα ο τρόπος της αντίληψής του επηρεάζει το είδος των προτύπων που επιλέγει.

ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑ, ΕΝΑΣ ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

(Μέρος του κειμένου «Μεγάλες Ιδέες: Όμοιες λέξεις, αντίθετα οράματα»)

Η επωνυμία και το όνομα είναι λέξεις των οποίων το νόημα και η αξία θεωρούνται τόσο αυτονόητα, ώστε να μην απασχολούν κανέναν, και μόνον σε μια διαδικασία αληθινής αυτογνωσίας που συσχετίζει το άτομο με το περιβάλλον του (και όχι ομφαλοσκόπησης) μπορεί να διερευνηθεί το περιεχόμενό τους και η σχέσης τους.

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ – ΤΙ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ: ΝΕΑ Ή ΠΑΛΙΑ ΤΑΞΗ; (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

(Μέρος του κειμένου «Μεγάλες Ιδέες: Όμοιες λέξεις, αντίθετα οράματα»)

Οι λέξεις «νέο» και «τάξη» έχουν τόσο διαφθαρεί από την κακή και παραπλανητική χρήση τους, που είναι σχεδόν αδύνατον να διαπεράσει κανείς το αρνητικό νόημα που τους έχει αποδοθεί στη σημερινή εποχή.

ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ (του Γιάννη Ζήση)

Μέχρι τώρα ο κόσμος αναπτυσσόταν πάνω στην αλλοτροπία, τη διαφοροποίηση στην έκφραση της ποιότητας με αλλαγή της διάταξης και της οργάνωσης του ίδιου συστατικού μέρους του.

Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ (του Κωνσταντίνου Σαπαρδάνη)

Η λέξη σωφροσύνη έχει σχεδόν εξαφανιστεί από το σημερινό λεξιλόγιο, αλλά στην αρχαία Ελλάδα θεωρούνταν μια από τις σπουδαιότερες αρετές που μπορούσε κάποιος να αποκτήσει.  Η σωφροσύνη συνδέεται με τις έννοιες σύνεση, εγκράτεια, αυτοκυριαρχία,...

Η ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ (του Χρήστου Τσαντή)

Οι καταβολές της ανθρωπιστικής προσέγγισης Η Θεωρητική βάση, η συμβουλευτική σχέση στο πλαίσιο της Ανθρωπιστικής προσέγγισης, εφαρμογές και αξιολόγηση. Η ανθρωπιστική προσέγγιση στη Ψυχολογία και τη Συμβουλευτική έχει βαθιές ρίζες σε φιλοσοφικά ρεύματα, από...

ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ: ΕΥΛΟΓΙΑ Ή ΚΑΤΑΡΑ; (του Κώστα Δεληγιάννη)

Είναι Σάββατο 7 Ιουνίου και τα πληκτρολόγια έχουν πάρει «φωτιά» στην αίθουσα της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, με τους εθελοντές να ανταλλάσσουν γραπτά μηνύματα με άγνωστους χρήστες. Με τις ερωτήσεις τους δείχνουν σαν να θέλουν να γνωρίσουν τους συνομιλητές τους – π.χ. το όνομα, την ηλικία, τα μουσικά γούστα ή τα χόμπι τους.

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ (του Αλέξανδρου Μπέλεση)

Η πολιτική καθρεφτίζει την αυτογνωσία και το αντίθετο. Η διακήρυξη του Ρουσσώ ότι όποιος προσπαθεί να χωρίσει την πολιτική από την ηθική δεν καταλαβαίνει καμία από τις δύο δεν βρήκε παρά ελάχιστη ανταπόκριση.

ΈΘΝΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ, ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

(Συνέχεια των 6α μέρος & 6β μέρος του δοκιμίου «Έθνη και Παγκοσμιοποίηση») Πρέπει να γίνει εν τέλει κατανοητό ότι πίσω από κάθε σύγκρουση, ανταγωνισμό, εξουσιαστικότητα, επέκταση και αρπαγή βρίσκεται η διαστρέβλωση της έννοιας της...

Η ΣΚΕΨΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΞΗ

Είναι φανερό ότι τα πάντα γύρω μας, τουλάχιστον τα ανθρωπογενή, είναι αποτέλεσμα της σκέψης μας. Ανάλογα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του στοχαστή (νοητική ικανότητα, συγκέντρωση, επίμονη, κλπ) και με την αγωγιμότητα του εκφραστικού μηχανισμού (νοητικού, ψυχολογικού, υλικοσωματικου) μεσολαβεί ένας χρόνος έκφρασης και υλοποίησης μιας ιδέας σε πράξη

Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ (του Αβραάμ Μάσλοου)

Από τη δική μας οπτική γωνία, η μεγαλύτερη ανακάλυψη του Freud είναι ότι η μεγάλη αιτία πολλών ψυχολογικών ασθενειών είναι ο φόβος να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του, τα συναισθήματα, τις παρορμήσεις, τις αναμνήσεις, τις ικανότητες,...

H ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ (Συνέντευξη του Ανδρέα Μήτσου στην Κρυσταλία Πατούλη)

Τι είναι εμπειρία; Πώς ορίζεται το βίωμα; 
Μεταφέρεται ό, τι μας συμβαίνει απ’ ευθείας στη συνείδηση ή θάβεται κατά περίπτωση; 

H ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ (του Καρλ Γιούνγκ)

Αυτό που θεωρεί η εποχή μας «σκιά» και κατώτερο μέρος της ψυχής περιλαμβάνει πολλά αρνητικά στοιχεία. Το γεγονός πως μέσω της αυτογνωσίας, δηλαδή της εξερεύνησης της ψυχής, συναντάμε τα ένστικτα και τον φανταστικό κόσμο τους, θα έπρεπε να ρίξει λίγο φως στις δυνάμεις που λαγοκοιμούνται στην ψυχή δυνάμεις που ελάχιστα γνωρίζουμε όσο όλα πάνε καλά.

ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ (του Γιάννη Ζήση)

Μια από τις βασικές αιτίες του ανθρώπινου προβλήματος βρίσκεται στη σύγχυσή του, η οποία προκαλεί την απομονωτική διαφοροποίηση  των τομέων και των κλιμάκων της σκέψης και της έκφρασης. Παρά την ενιαία θεμελιακή ομοιότητα και ισομορφία που...

ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΣΚΟΥΝΤΕΣ ΕΞΟΥΣΙΑ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Διανύουμε μία περίοδο κομβική του παρόντος πολιτισμού μας και γι’ αυτό έχουν αναδυθεί στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα και ζητούν όχι λύση, αλλά, κυρίως, απάντηση.  Η λύση, κατόπιν, θα είναι ανάλογη της απάντησης.

Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Η «κρίση» είναι μια λέξη χιλιοειπωμένη, που μπορεί να λειτουργήσει με δύο αντίθετους τρόπους: αφ’ ενός μεν μπορεί ν’ αποτελεί, και συχνά αποτελεί, το τέλειο άλλοθι για την αδράνειά μας, για την μ

H ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΩΣ ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (Μέρος 4) (της Ιωάννας Μουτσοπούλου)

Είναι φανερό από την πρώτη προφανή λειτουργία της σεξουαλικότητας ως πράξης διαιώνισης ότι συνδέεται με το φόβο του θανάτου ως πόλος αντίθεσης προς αυτόν. Έτσι η σεξουαλικότητα χρησιμοποιείται ασυνείδητα ως μέσον για αντιμετώπιση του φόβου είτε με την γέννηση απογόνων είτε και καθαυτή ως αισθαντικότητα της ζωής και της επαφής με άλλους ανθρώπους.