Κατηγορία: ΖΩΗ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

ΣΤΡΑΒΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ, ΣΩΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ; (του Θ.Π.Τάσιου)

Αφότου αποδείχθηκε απ’ τα πράγματα ότι επί 30 χρόνια κουρδίζαμε συστηματικώς και πανδήμως την ηθοπολιτική-μας Κρίση (για να σκάσει ως «οικονομική» Κρίση προ 2-ετίας), υποστηρίζομε ότι τώρα πια έχομε ανάγκη από ένα Όραμα που θα εμπνεύσει μιαν νέα βιοτροπία – όπως λ.χ. εκείνων των απίστευτων προγόνων-μας του 1940. 

H EYTYXIA KAI TO NOHMA THΣ ΖΩΗΣ

Ποιοι είναι οι λόγοι που κάνουν τον άνθρωπο να αναζητά κάτι διαφορετικό από αυτό που υφίσταται; Ο κυριότερος παράγοντας είναι η τάση του για μεγαλύτερη ευτυχία. Η ευτυχία είναι καρπός της συνείδησής μας και των συνθηκών ζωής. Το αισθητήριο της ευτυχίας που αναπτύσσει ο εαυτός μας και οι συνθήκες ζωής διαμορφώνουν μια συνεχή αναζήτηση και αλλαγή. [1]

H ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ (Συνέντευξη του Ανδρέα Μήτσου στην Κρυσταλία Πατούλη)

Τι είναι εμπειρία; Πώς ορίζεται το βίωμα; 
Μεταφέρεται ό, τι μας συμβαίνει απ’ ευθείας στη συνείδηση ή θάβεται κατά περίπτωση; 

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ: «Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΑΘΕΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ» (συνέντευξη στην Κρυσταλία Πατούλη)

«Για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία, η οποία δείχνει να ‘χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα!» ο Χρόνης Μίσσιος, μιλά εφ’ όλης της ύλης, στην Κρυσταλία Πατούλη, για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, τονίζοντας μεταξύ άλλων, ότι «πρέπει να αντιληφθούμε ποιά είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!» 

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η κρίση αποκαλύπτει την εσωτερική υποδομή της πραγματικότητας μπροστά στις αποφασιστικές προοπτικές δυνατοτήτων, μπροστά στις επιλογές του μέλλοντος. Η κρίση είναι αδιέξοδη μόνο για μια κατάσταση στην οποία κυριαρχεί η στατικότητα. Σε αυτήν την κατάσταση, όπως και σε όλους όσοι ταυτίζονται μαζί της, η κρίση φέρνει το τέλος.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ – O ΔΡΟΜΟΣ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑΣ

Όλος ο κόσμος μας, αν και συνυφασμένος με το σώμα, είναι συνείδηση. Είμαστε και ορίζουμε την ταυτότητά μας μέσα από τη συνείδηση. Συνεπώς, η συνείδηση είναι ο παράγοντας που θέτει στόχους και πρότυπα.
Αν δεν τοποθετηθούμε απέναντι στη συνείδηση ορθά, δεν θα τοποθετηθούμε σωστά πουθενά.

H ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ (του Καρλ Γιούνγκ)

Αυτό που θεωρεί η εποχή μας «σκιά» και κατώτερο μέρος της ψυχής περιλαμβάνει πολλά αρνητικά στοιχεία. Το γεγονός πως μέσω της αυτογνωσίας, δηλαδή της εξερεύνησης της ψυχής, συναντάμε τα ένστικτα και τον φανταστικό κόσμο τους, θα έπρεπε να ρίξει λίγο φως στις δυνάμεις που λαγοκοιμούνται στην ψυχή δυνάμεις που ελάχιστα γνωρίζουμε όσο όλα πάνε καλά.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΠΑΘΗΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ

Η ανθρώπινη ζωή έχει τόσο αλωθεί από την αδράνεια και τον φόβο του θανάτου και όλα τα παρακλάδια του, που πραγματικά δεν θα μπορούσε κανείς βάσιμα να ισχυριστεί ότι η έκφραση του ανθρώπου είναι θετική και δημιουργική, ακόμη και στις πλέον φαινομενικά ενεργητικές συμπεριφορές του

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΩΡΙΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ (του Harry N. Overstreet)

Στους Έλληνες οφείλουμε ακόμη μια βαθιά αντίληψη: ότι ο άνθρωπος είναι ένα έλλογο ζώο κι ότι η ολοκλήρωσή του απαιτεί την άσκηση της λογικής του. Λογική είναι η αρχή που φέρνει τάξη που μετατρέπει...

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ (του Ρίτσαρντ Γκουγκενχάιμερ)

Η διαδικασία της απαλλαγής μας από την κακή συνήθεια της ασαφούς σκέψης είναι κοπιαστική. Κατ’ αρχήν, λίγοι από μας αναγνωρίζουν το γεγονός πώς είναι θύματα αυτής της συνήθειας. Έπειτα, για πολλούς πρακτικούς σκοπούς της καθημερινής ζωής η συνήθεια αυτή είναι χρήσιμη.

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ (του Albert Einstein)

Ο άνθρωπος, την μια και την αυτή στιγμή είναι μια μοναχική ύπαρξη και μια κοινωνική ύπαρξη. Ως μοναχική ύπαρξη προσπαθεί να προστατέψει την ύπαρξη του και εκείνο απ’ αυτά που είναι πιο κοντά του για να ικανοποιήσουν τις προσωπικές του επιθυμίες και να αναπτύξουν τις εσωτερικές του ικανότητες.

ΝΟΗΣΗ & ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (του Άλκη Γούναρη)

Μια νυχτερίδα με προβλήματα αντίληψης στο υπερευαίσθητο sonar της, μια τυφλή καθηγήτρια φυσικής ειδική στην ανάλυση των χρωμάτων, ένας μοναχικός τύπος με ένα σπιρτόκουτο, ένα πανέξυπνο ηλεκτροφόρο ψάρι του Αμαζονίου, με βραχυκυκλωμένο τον δεξιό αισθητήρα της ηλεκτρότητας, ένας πρίγκιπας με ρούχα τσαγκάρη κι ένας ερασιτέχνης φωτογράφος, βρίσκονται στον προθάλαμο αναμονής ενός οφθαλμιατρείου.

OΡΙΑΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ: ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Το διαρκές βασικό πρόβλημα του ανθρώπου είναι η ικανότητά του να ανταπεξέρχεται σε σημαντικά ψυχολογικά, κοινωνικά, βιολογικά, πνευματικά και πολιτιστικά γεγονότα που απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες ψυχικής και κοινωνικής ενέργειας. 

ΜΕΤΑΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ & ΜΕΤΑΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Είχαμε την ευκαιρία να αντιδιαστείλουμε την ψυχολογική γονιμότητα της ανθρώπινης συνείδησης, το άνοιγμα σε ένα εσωτερικό σύμπαν, στην απονευρωμένη απάθεια, που μας σέρνει στον τεχνολογικό χορό της ψυχοσωματικής καταστροφής

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΕΥΘΥΝΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Αναπτύξαμε για τον εαυτό μας, ένα όλο και πιο δύσκολο περιβάλλον και σχέσεις. Αυτό είναι αποτέλεσμα της ιδιοτέλειάς μας, είτε αυτή έχει τη μορφή της αδράνειας που λειτουργεί ως εσωτερική μελανή οπή, είτε του ενεργητικού ναρκισσισμού είτε του ισχυρού λειτουργικού συμφέροντος.

ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ Ή ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ

Ζώντας μέσα στην πόλη με το απόλυτα σχεδόν τεχνητό περιβάλλον, αλλά και μέσα στον παραλογισμό των απίστευτων αντιφάσεων της σημερινής κατάστασης αυτό που κατασταλάζει σε όλους είναι μια βαθιά ματαιότητα και ένα απόλυτο λάθος που κυριαρχεί και στοιχειώνει την ανθρώπινη καθημερινότητα.

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Στην αναζήτηση του μέλλοντος σε αυτή τη μεταβατική εποχή, δεν υπάρχει αρκετή αισιοδοξία, αλλά απόγνωση που βαπτίζει τη σκέψη και τη φύση μας σε ένα εχθρικό πεδίο πληθωρικού χάους. Χρόνια τώρα, παρατηρώντας τη μεταπολεμική πραγματικότητα, βλέπουμε τους «ασκούς» της απληστίας και του παράλογου εγωκεντρισμού να κατακτούν το σύνολο του ορίζοντα, με ελάχιστα διαλείμματα μερισμού και ορθότητας.

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΑΝΤΙ ΚΑΤΑΤΟΝΙΑΣ (του Θεοδόση Π. Τάσιου)

Οσοι, αντιδραστικοί, τριάντα χρόνια τώρα γράφαν για την κατηφόρα, κι εμείς δέν παίρναμε χαμπάρι (έτσι που ήμασταν μεγαλορρήμονες Αντιλαϊκοί λαϊκιστές της πεντάρας), τώρα πιά δέν έχουν κανέναν λόγο να συνεχίσουν να φωνάζουν. Κι ούτε βέβαια να επιχαίρουν μπορούν «σας τα λέγαμε ΄μείς».

Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΡΗΧΟΤΗΤΑ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΡΗΧΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Για χιλιάδες χρόνια δεν υπήρχαν πόλεις. Η πόλη ξεκίνησε από το χωριό όπου όλοι ήταν επώνυμοι και αναγνωρίσιμοι. Στην ανάπτυξή της πληθυσμιακά τα πρόσωπα έχασαν την αναγνωρισιμότητά τους. Αυτό αρχικά λειτούργησε απελευθερωτικά απέναντι στους σταθερούς και άκαμπτους κανόνες που μπορεί να επιβάλει η μικρή κοινωνία του χωριού.

ΤΟ ΑΠΙΘΑΝΟ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ

Το απίθανο είναι το «νετρόνιο» της ιστορίας, αυτή η κρισιμότητα που διαπερνάει ολότελα την ανθρώπινη φύση και τις μαζικές της αιχμές. Κι, όμως,  ποτέ δεν γίνεται συνειδητό το απίθανο στην πορεία της πραγμάτωσής του, όσο η συνείδησή μας είναι αλλοτριωμένη από την καθημερινότητα. [1]