Κατηγορία: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ

ΠΛΑΤΩΝ: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΕΤΗ ΠΕΡΑΝ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

Ο Διάλογος Πρωταγόρας είναι ένα από τα πιο μεστά σε φιλοσοφικό περιεχόμενο έργα του Πλάτωνος και τα πιο εμπνευσμένα σε ύφος, πλοκή και δραματουργική τεχνική. Γράφτηκε μετά το 399 π.Χ., πιθανόν γύρω στα 388/387 π.Χ., και απεικονίζει την πνευματική ζωή της Αθήνας λίγο πριν την έκρηξη του Πελοποννησιακού πολέμου, όταν έφτανε στο τέλος της η εποχή του Περικλή. Η πνευματικότητα τούτη δεν νοείται από τον Αθηναίο φιλόσοφο απλώς ως μια πτυχή ή εκδήλωση  της πολυδιάστατης δραστηριότητας της πόλης και της πολύπαθης δημοκρατικής της λειτουργίας παρά ως το φωτεινό κέντρο μιας πόλεως-κράτους, που προς τα έξω ασκούσε «δημοκρατική» ηγεμονία σε άλλες πόλεις, ενώ  προς τα μέσα καλλιεργούσε μια «δημοκρατική» επίσης κυκλοφορία των ιδεών αλλά όχι λιγότερο και μια ιδεολογική ηγεμονία επί ενός κατά πολύ άγνωμου πλήθους.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΓΑΠΗΤΕ ΕΛΛΗΝΑ ΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΘΥΜΟ; (της Βάλιας Μπαζού)

Η ερώτηση προκύπτει αβίαστα εάν διαβάσει κανείς τα αποτελέσματα της έρευνας του τελευταίου ευρωβαρομέτρου που καταδεικνύει ότι οι Έλληνες τα έχουν πάρει στο κρανίο! 

ΤΑ 99 ΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ (του Άρη Χατζηστεφάνου)

Ορισμένα από τα πιο αυταρχικά και σκοταδιστικά καθεστώτα του πλανήτη απολαμβάνουν υψηλότερα επίπεδα ελευθεροτυπίας από την Ελλάδα. 
«Ελευθερία του Τύπου σήμερα είναι να τυπώνεις εκείνες τις προκαταλήψεις του εκδότη που δεν ενοχλούν τους διαφημιστές», Χάνεν Σουάφερ
To να χάσεις μερικές θέσεις στην κατάταξη ελευθεροτυπίας των Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα μπορεί να θεωρηθεί ατυχία.

ΤΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ Ή ΦΡΕΝΑΚΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ; (του Δημοσθένη Κυριαζή)

Για την αξιοπιστία και τη σκοπιμότητα λήψεως αποφάσεων από το Σύνολο των πολιτών με Δημοψηφίσματα, έχουν διατυπωθεί αντιφατικές απόψεις. Άλλοι τα θεωρούν ως την πεμπτουσία της Αληθινής Δημοκρατίας και άλλοι έναν παράλογο και επικίνδυνο για τα συμφέροντα των πολιτών θεσμό. Μία εξήγηση για αυτές τις αντιφατικές  και παράλογες απόψεις, υπάρχει στις γραμμές που ακολουθούν…

ΑΜΕΣΗ Ή ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ; (του Δημοσθένη Κυριαζή)

Στο ανωτέρω  θεμελιώδες ερώτημα έχουν δοθεί απαντήσεις, ακριβέστερα έχουν κατατεθεί απόψεις, από πολλούς·  φιλόσοφους, επιστήμονες της νομικής, της πολιτικής, της κοινωνιολογίας, ακόμη και από απλούς πολίτες. Παρά την πληθώρα όμως των απόψεων,  ο  πολίτης πολύ δύσκολα μπορεί να έχει μια σαφή και στέρεα απάντηση. Οι απαντήσεις είναι αντιφατικές και οι περισσότερες δεν στηρίζονται στη λογική των φυσικών νόμων, αλλά στηρίζονται κυρίως στο κύρος και στην αξιοπιστία αυτού που διατυπώνει την άποψη.  

“Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΕΓΩ”, ΑΛ. ΑΪΝΣΤΑΪΝ, 1931

«Σε τι  παράξενη κατάσταση βρισκόμαστε εμείς οι θνητοί! Καθένας από εμάς βρίσκεται εδώ για μια σύντομη επίσκεψη· δεν γνωρίζει για ποιο σκοπό, αν και μερικές φορές νομίζει ότι τον αισθάνεται. Αλλά από την οπτική γωνία της καθημερινής ζωής, χωρίς να εμβαθύνουμε, υπάρχουμε για τον συνάνθρωπο μας – καταρχάς για αυτούς στων οποίων τα χαμόγελα και την ευημερία στηρίζεται όλη η ευτυχία μας και αμέσως μετά για όλους αυτούς που δεν γνωρίζουμε προσωπικά και με την μοίρα των οποίων είμαστε ενωμένοι με τον δεσμό της συμπόνοιας.

“ΑΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΣ, ΧΑΘΗΚΕΣ. ΑΝ ΥΠΟΚΥΨΕΙΣ, ΧΑΘΗΚΕΣ” (του Νίκου Σιδέρη)

Στην Ελλάδα της κρίσης, η επικοινωνιακή μηχανή παραγωγής διανοητικής εμπλοκής συνίσταται στο εξής σύμπλεγμα: 
Ένα πρώτο μήνυμα λέει «Αν αντισταθείς, χάθηκες» (=πτώχευση, καταστροφή…). 
Ένα δεύτερο μήνυμα λέει «Αν υποκύψεις, χάθηκες» (=ανεργία, φτώχεια, μιζέρια, απόγνωση…) […]

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ (του Κορνήλιου Καστοριάδη)

«Υπάρχουν δύο ψυχικές εκφράσεις του μίσους: το μίσος για τον άλλο  και το μίσος για τον εαυτό μας, το οποίο συχνά δεν παρουσιάζεται ως τέτοιο. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι και τα δυο έχουν κοινή ρίζα, την άρνηση της ψυχικής μονάδας να δεχθεί αυτό που για την ίδια είναι ξένο. Η οντολογική αυτή διάρθρωση του ανθρώπου επιβάλλει αξεπέραστους εξαναγκασμούς σε κάθε κοινωνική οργάνωση και σε κάθε πολιτικό πλάνο

ΣΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (της Κατερίνας Κανόνη)

Πλέον, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει, να ψάξει και να συγκρίνει 160 Συντάγματα από όλο τον κόσμο, χάρη στο Constitute, μία ιστοσελίδα που δημιούργησε η Google, με στόχο, όπως είπε, να βοηθήσει τις χώρες του πλανήτη να μάθουν η μία από την άλλη και έτσι να αποφύγουν πολιτικές κρίσεις και συγκρούσεις.

ΟΣΟ ΠΙΟ ΝΟΤΙΑ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΑΡΝΗΤΙΚΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΓΙΑ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ

Λίγο πριν τις γερμανικές εκλογές, που σίγουρα θα καθορίσουν την πορεία που θα ακολουθήσει συνολικά η Ευρώπη στην αντιμετώπιση της κρίσης, έξι ευρωπαϊκές εφημερίδες ρώτησαν συνολικά 7.000 αναγνώστες τι πιστεύουν για τους Γερμανούς. Η έρευνα δείχνει μία τάση να υπερτερεί: Προχωρώντας προς τα νότια της Ευρώπης, το κλίμα γίνεται «θερμότερο» και οι αρνητικές απόψεις κυριαρχούν.

ΣΤΗ ΧΙΛΗ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΙ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ 40 ΧΡΟΝΙΑ

Σαν σήμερα, το 1973, η Χιλή άνοιξε ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της Ιστορίας της που την ταλαιπωρεί μέχρι σήμερα. Ο εκλεγμένος πρόεδρος Σαλβατόρ Αλιέντε προτίμησε να βάλει τέλος στη ζωή του παρά να παραδοθεί στις δυνάμεις που έφεραν στην εξουσία τον δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ.

TO ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΣΚΙΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ (του Δημοσθένη Κυριαζή)

Ο Γάλλος Σαρλ Λουί ντε Σεκοντά, βαρόνος της Μπρεντ και του Μοντεσκιέ (1689 – 1755), γνωστός ως Μοντεσκιέ,  είναι ένας από τους μεγαλύτερους  φιλοσόφους οι οποίοι έθεσαν τις βάσεις των Πολιτικών Επιστημών.  

Στην αντίληψη ενός Φυσικού ο Μοντεσκιέ είναι ότι ο Νεύτων για τη Φυσική· ο πατέρας/ θεμελιωτής  της Πολιτικής Επιστήμης.   
Στα έργα του ο Μοντεσκιέ επιχειρεί να βρει και να αναλύσει τις θεμελιώδεις αρχές και τη λογική διαφόρων πολιτικών θεσμών με την μελέτη των νόμων· προτείνει νέες μεθόδους διακυβέρνησης και νέες αντιλήψεις για το κράτος.

ΧΑΜΠΕΡΜΑΣ: «ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ» (της Αντιγόνης Καράλη)

Μία ολόκληρη ώρα αφιέρωσε, χθες το μεσημέρι, στους δημοσιογράφους, αντίθετα με τη συνήθη πρακτική του, μιλώντας για την κρίση, την Ευρώπη, τον ρατσισμό, τη φιλοσοφία. «Δεν είμαι συνηθισμένος σε συνεντεύξεις Τύπου», είπε εξαρχής, για να προσθέσει: «Δέχομαι τις ερωτήσεις σας ως Ευρωπαίος πολίτης». Αλλωστε… «οι φιλόσοφοι δεν είμαστε οι σοφοί που ξέρουμε τα πάντα καλύτερα από όλους!» υποστήριξε, προς αποφυγήν απαντήσεων!

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ (του Δημοσθένη Κυριαζή)

Το πολίτευμα της Δημοκρατίας βασίζεται στο αξίωμα ότι όλοι οι πολίτες είναι από τη φύση, από το Θεό ίσοι.
Στα Μαθηματικά, η ισότητα έχει έννοια όταν αφορά στη σύγκριση δύο όμοιων φυσικών μεγεθών, όπως για παράδειγμα είναι: το ύψος, το βάρος, η πνευματική ισχύς (IQ), ή η σωματική δύναμη, των ανθρώπων.

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ – ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΜΠΕΡΝΑΪΣ

«Αυτό το προϊόν δεν είναι κάτι που απλά το θέλεις. Είναι κάτι που αν το αποκτήσεις θα αισθανθείς καλύτερα!».
Η υπέρτατη αρχή του καταναλωτισμού.  Εμπνευστής της υπήρξε ο Edward Louis Bernays.
Μέχρι τη διατύπωση αυτής της αρχής η Αγορά στηριζόταν στην Ανάγκη. Οι άνθρωποι αγόραζαν και πουλούσαν ο,τι ήταν Αναγκαίο για τον εαυτό τους και τους άλλους. Και αυτή την ανάγκη την καθόριζε η φύση, το ένστικτο και η ίδια η κοινωνία. Αλλά και η αξία των προϊόντων και αγαθών στηριζόταν στο πόσο αναγκαία ήταν. Για τη βιομηχανική εποχή αυτό δεν ήταν αρκετό. Η μαζική παραγωγή αγαθών δεν μπορούσε να στηρίζεται σε απλές ανάγκες. Χρειαζόταν νέες, πλασματικές!

NA ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΤΓΚΑΡ ΜΟΡΕΝ (του Άλκη Ρήγου)

Σε μια εποχή που η Ευρώπη ταλανίζεται από πολύμορφες κρίσεις -η οικονομική είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου-, που τα οράματα για ένα ειρηνικό, δημιουργικό και δημοκρατικά κοινωνικά αλληλέγγυο πανευρωπαϊκό Αύριο, φαίνεται να έχουν χάσει την προωθητική τους δύναμη κι ένας διάχυτος ευρωσκεπτικισμός απλώνεται γύρω και μέσα μας, η πρόκληση του έργου του Ε. Μορέν μας καλεί να ξανασκεφτούμε αυτή την Ήπειρο της κοινής μας μοίρας.

Κ. ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΟΥ

«Δεν φιλοσοφούμε για σώσουμε την επανάσταση, αλλά για να σώσουμε τη σκέψη και τη συνοχή μας.»
Το έργο του «φιλοσόφου της αυτονομίας», Κορνήλιου Καστοριάδη, με το ασυνήθιστα πολύπλευρο εύρος του, τον καθιστά  έναν από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα. Αντιπαρατιθέμενος στις κύριες σχολές σκέψης ανέδειξε τον παράγοντα του φαντασιακού στον πυρήνα της ανθρώπινης κοινωνίας.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ: ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ, ΕΞΤΡΕΜΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ (του Πέτερ Κρεκό)

Σε αυτούς τους καιρούς της κρίσης, ανθούν τα σενάρια καταστροφής και οι προαναγγελίες του τέλους του κόσμου. Σε ορισμένες περιοχές, θεωρείται πως η πολιτική αναστάτωση στην Ευρώπη σηματοδοτεί μια επιστροφή στην δεκαετία του 1930. Αλλά η ρητορική που ισχυρίζεται πως τα αυξανόμενα οικονομικά προβλήματα θα οδηγήσουν στην επιστροφή φασιστικών και αυταρχικών καθεστώτων, είναι απλοϊκή και λανθασμένη, για τουλάχιστο δύο λόγους.

O EΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ (του Γ. Δελαστίκ)

Βαθύτατη κρίση εμπιστοσύνης προς το πολίτευμα της χώρας έχει προκαλέσει η μνημονιακή κυβερνητική πολιτική. Μια κρίση η οποία αποτυπώνεται με τρόπο που τρομάζει στις δημοσκοπήσεις τόσο του Ευρωβαρόμετρου της Κομισιόν όσο και της Marc που δημοσιεύθηκε στο «Εθνος της Κυριακής».

ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ

Κάθε άνθρωπος, τόσο ως διαμορφωτής των εξελίξεων όσο και ως αντιληπτικός παράγοντας, έχει την ευθύνη της προσέγγισης των πληροφοριών και της βιωματικής και πραξιακής συστημένης αξιοποίησής της. Έχει την ευθύνη της διάκρισης των πληροφοριών μέσα σε στην πληθωρικότητά τους.  Οφείλει να είναι, τελικά, ο αναζητητής της γνώσης, καθώς η γνώση είναι δύναμη όπως έλεγε ο Φραγκίσκος Βάκωνας και όπως είναι ευρύτατα πλέον αποδεκτό ακόμη και με όρους οικονομικούς στη σημερινή οικονομία και κοινωνία της γνώσης.