Κατηγορία: ΠΟΙΗΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ (ποίημα από την συλλογή ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ – εκδόσεις Αειφορία 2017)

Απο την ποιητική συλλογή «Τα χρόνια της κρίσης» του Γιάννη Ζήση και της Ιωάννας Μουτσοπούλου των εκδόσεων Αειφορία. Η μουσική έχει τίτλο Black Blade απο το δίσκο Invicible της εταιρίας παραγωγής Two steps from...

Ο ΑΡΙΕΛ ΚΑΙ Η ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Απόδοση του ποιήματος «Ο Άριελ και η απόγνωση του ποιητή» του Ιωάννη Ζήση, από το βιβλίο με τίτλο «Τα χρόνια της Κρίσης», μια ποιητική συλλογή του Ιωάννη Ζήση και της Ιωάννας Μουτσοπούλου.
Το μουσικό κομμάτι είναι το The Citrine Cross του Hans Zimmer, μέρος του soundtrack με τίτλο The Da Vinci CodeSpectres.

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ (βίντεο με στίχους από την ποιητική συλλογή «ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ»)

Αποσπάσματα από την νέα ποιητική συλλογή των Ιωάννη Ζήση – Ιωάννας Μουτσοπούλου «ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ» από τις Εκδόσεις Αειφορεία.

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ( βίντεο με αποσπάσματα από την νέα συλλογή ποιημάτων)

Αποσπάσματα από την νέα ποιητική συλλογή των Ιωάννη Ζήση – Ιωάννας Μουτσοπούλου «ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ»  (Εκδόσεις Αειφορεία – ΜΚΟ  Σόλων).

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ – ΝΕΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΓΙΑΝΝΗ ΖΗΣΗ – ΙΩΑΝΝΑΣ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

Από την εισαγωγή του βιβλίου:

«Στις κρίσεις αναγκαζόμαστε να στοχαστούμε –έστω για λίγο– για τον προορισμό μας και για τα βαθύτερα αίτια που μας οδήγησαν σε αυτές. Είναι μια διαδικασία αυτογνωσίας, ατομικής και συλλογικής, πολύ επίπονη και όχι πάντα τελέσφορη.

Ποίημα: «Τα Φθινοπωρινά Φύλλα», της Ιωάννας Μουτσοπούλου

Αν και πιο πολύ στο θάνατο ταιριάζει,
ωστόσο δίνει ομορφιά απόκοσμη, γεμάτη,
όπου της φύσης η ψυχή σε μια γλυκύτητα βαθιά
περνά και γαληνεύει
στου φθινοπώρου τα απαλά χάδια,

ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ – HAIKU – ΧΑΪΚΟΥ

Αναζητώντας τις ρίζες του haiku στην Ιαπωνία, θα πρέπει να γυρίσουμε πολλούς αιώνες πίσω, στην εποχή του Κοτζίκι (το αρχαιότερο διασωθέν ιαπωνικό κλασσικό βιβλίο – 712 μ.Χ.) που συναντάμε τα πρώτα δείγματα της αλυσιδωτής ποίησης ρένγκα (renga), με τη συμμετοχή πολλών ποιητών, για να φτάσουμε στον 11ο και 12ο αιώνα, εποχή ακμής του ποιητικού είδους.

Ralph Waldo Emerson: Φύση

Ι. Οι χειμώνες ξέρουν Εύκολα να ρίχνουν το χιόνι, Και η αδίδακτη Άνοιξη είναι σοφή Σε ηράνθεμα και ανεμώνες. Η φύση, μισώντας τέχνη και φροντίδες Παρεμποδίζει και φέρνει σε αμηχανία εγκεφάλους που συλλογίζονται· Ατύχημα...

Ποίημα: «Το Τζάκι», της Ιωάννας Μουτσοπούλου

Έξω χιονίζει σιωπηλά
σαν κάποιος άγγελος ν’ άπλωσε τ’ άσπρα του φτερά
πάνω στη γη, που γυμνωμένη στεκόταν
από τις μεστές χάρες του καλοκαιριπώρου,
μ’ εξαντλημένα τα δώρα της ζωής
στα όντα, που κρύφτηκαν σε μέρη θαλπωρής
το κρύο για ν’ αντέξουν της απώλειας.

Γουόλτ Γουίτμαν ~ 1819 έως 1892

Ο Γουόλτ Γουίτμαν ήταν κορυφαίος Αμερικάνος ποιητής του 19ου αιώνα, υποστηρικτής του δημοκρατικού πολιτεύματος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μπέρτολτ Μπρεχτ ~ Για τον όρο «μετανάστες»

Ο σημαντικός Γερμανός συγγραφέας Μπέρτολτ Μπρεχτ (1898-1956) έγραψε το ποίημα αυτό το 1937, όταν ζούσε ως αυτοεξόριστος στη Σκανδιναβία, κατατρεγμένος από τη χιτλερική εξουσία. Ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος δεν είχε ακόμη ξεσπάσει, αλλά το ναζιστικό καθεστώς είχε ήδη δώσει δείγματα του βίαιου και απάνθρωπου προσώπου του με την άγρια καταδίωξη των Εβραίων και των αντιφρονούντων Γερμανών. Πολλοί δημοκρατικοί καλλιτέχνες και διανοούμενοι διώχτηκαν ή αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, για να γλιτώσουν από την ηθική και σωματική τους εξόντωση.

Οιωνοί της Αθωότητας ~ William Blake

Για να δεις τον κόσμο σε ένα κόκκο άμμου
Και τον παράδεισο σε ένα αγριολούλουδο
Κράτησε το άπειρο στην παλάμη του χεριού σου
Και την αιωνιότητα σε μία ώρα.

Ένας κοκκινολαίμης πετρίτης σε κλουβί
Φέρνει όλο τον ουρανό σε οργή.

Το χαμένο ποίημα του Τ.Σ. Έλιοτ για έναν γκουρμέ γάτο

Το ποίημα που ο νομπελίστας ποιητής αφιέρωσε πριν από δεκαετίες σε ευγενή οικοδεσπότη του δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη έκδοση των Sunday Times της περασμένης εβδομάδας.

Εγκώμιο στην αμφιβολία (του Μπέρτολτ Μπρεχτ)

Ευλογημένη να ‘ναι η αμφιβολία!
Σας συμβουλεύω να τιμάτε χαρούμενα και προσεχτικά εκείνον
που το λόγο σας ξετάζει σαν κάλπικη μονέδα!
Άμποτε να ‘σαστε συνετοί και να μη δίνετε το λόγο σας με σιγουριά πάρα πολλή.
Την ιστορία διαβάστε και θα δείτε την ξέφρενη φυγή ανίκητων στρατών.

Δεν έχει ποιητές εδώ, μόνον εξόριστους

Εξόριστε ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;*
-Σαν ποιητής να μιλήσω ή σαν εξόριστος; Γιατί στον αιώνα μου σπανίζουν οι πρώτοι μα περισσεύουν οι δεύτεροι. Γιατί εδώ πέρα φωνή των πρώτων δεν ακούω αλλά σπάνε τα τύμπανά μου απ’ τα ουρλιαχτά των δεύτερων. Όλα είναι λάθος εδώ, όλα ανάποδα. Το «μπροστά» στον χρόνο που έχουμε στο μυαλό μας κι ως πρόοδο, διώξτο όσο πιο γρήγορα μπορείς.

Ο πάνθηρας του Ρίλκε στην ελληνική γλώσσα

Μέσα στα κάγκελα καθώς στριφογυρίζει,
απόκαμε το βλέμμα του, εικόνα δεν κρατά.
Τον περιζώνουν χίλια κάγκελα νομίζει,
και παραπέρα τίποτε, ο κόσμος σταματά.

O Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ και η διάσωση του Ευκλείδη !!

Ο Βρετανός ρομαντικός ποιητής Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ στο ποίημα του Πρελούδιο ξεκάθαρα, (όσο ξεκάθαρο μπορεί να είναι ένα ποίημα), ισχυρίζεται ότι στο τέλος του κόσμου το μόνο που θα έπρεπε να διασωθεί είναι η ποίηση και τα μαθηματικά. Ο Γουόρντσγουορθ ολοκλήρωσε το ποίημα το 1805 και με τους στίχους του αφηγείται την εξής ιστορία:

Η ποίηση στον Πλάτωνα: Ίων και Πολιτεία (του Γιώργου Χαντζή)

Στην παρούσα σύνοψη των απόψεων του Πλάτωνα για τους ποιητές και την ποίηση εν γένει, συμποσούνται οι σχετικές αναφορές του στον Ίωνα και στο II, III και Χ βιβλίο της Πολιτείας. Απώτερος στόχος είναι να επιχειρηθεί ένας αδρός σχολιασμός των θέσεών τού Αθηναίου φιλοσόφου, σε κάθε ένα από τα εν λόγω βιβλία και να ιχνηλατηθεί μία ελλειπτική, αλλά ως το δυνατόν αντιπροσωπευτική, διαδρομή των απόψεών του.

Η εισαγωγή από «Το τραγούδι του Hiawatha», του Henry W. Longfellow

Μια, ακόμη,   αξιόλογη μεταφραστική δοκιμή μας έστειλε  ο ποιητής Γιώργος Πρίμπας. Τούτη τη φορά καταπιάνεται με την ποίηση του Λονγκφελόου (Henry W. Longfellow, 1807-1882), ενός από τους σημαντικότερους αμερικανούς ποιητές του 19ου αιώννα. Συγκεκριμένα, επιχειρεί να αποδώσει στην ελληνική “Το τραγούδι του Χιαγουάθα” (The Song of Hiawatha) στηριζόμενος περισσότερο στην ποιητική του διαίσθηση και όχι στη λεξιλογική πιστότητα.

Η αιτία της ποιητικής ασάφειας και το λυκόφως των ποιητιών και των ποιημάτων

Σε πολλά ποιήματα ακόμη και διάσημων ποιητών που έχουν τιμηθεί με ανώτατες διακρίσεις και είναι παγκόσμια αναγνωρισμένοι καθώς και στο επίπεδο της ποιητικής καθημερινότητας πολλών, πιο άσημων, ποιητών συναντάμε στίχους που αποτελούν μια πλήρη αναίρεση κάθε λογικής όπως αναφορές που συνδέονται με ουράνια σώματα υποκείμενα στην φαντασία μας.